ə onu unutduğunu desin. Amma olmadı. Indi bu gün çarəsizcə uzun zamandır qəlbinə atdığı dərdləri daşmış ürəyini çatlatmışdı. Ayılmaq istəmirdi. Oyanıb yenidən sevdiyi qadının gözlərində keçmişin kədərini görmək istəmirdi. ətrafda baş verənlərdən xəbərdar lakin yuxulu idi. Yuxu rahat idi indi ona. Həkim otağın qarşısına gəlib Gülnaz xanımı yerdə qapının ağıznda əyləşən görüncə dözməyərək – özünüzü həlak elədiniz. Sizin belə olmağınızla o sağalan deyil. Əksinə ona dəstək olmaq üçün gərək siz də güclü olasınız.
- Niyə oyanmır? Niyə reaksiya vemrir.? Məndən heç nə gizlətməyin xahiş edirəm.
- Narahat olmayın, yatızdırırıq. Indi ona ən az lazım olan şey stresdir. Bir az sakitləşməlidir. Təhlükə keçib.
- Onda niyə qoymursunuz keçim içəri?
- Baxın xanım, təhlükə sovuşub, amma hər an hər şey ola bilər. Dediyim kimi stressdən uzaq dayanmalıdır.
- Söz verirəm, heç nə deməyəcəyəm. Sadəcə yanına girib çıxacağam, xahiş edirəm. 5 dəqiqəlik mənə bəsdir
Həkim etriaz etmək istəsə də Gülnazın şişmiş gözlərini görüncə, göz yaşının yanağından necə süzüldüyünü görüncə dözə bilməyib. – 3 dəqiqədən artıq olmaz deyib qapını açıb onunnla içəri keçdi. Ülviyyəni oyatmadan Gülnaz içəri keçdi. Kamalın iri bədənini yatağa çökmüş, aparatlara bağlı vəziyyətdə görmək ona çox ağır gəldi. Yavaşca yanında diz çöküb əlini ovcuna aldı. Hərbçi olduğundan iri cüssəli Kamal bəyin bir əli Gülnazın iki əlinə ancaq sığırdı. Həkim yenə də çox qalmamağı tapşırıb çölə çıxdı. Gülnaz Kamal bəyin əllərini öpür yanağına sürtürdü. Göz yaşları Kamalın ovcuna düşürdü. Heç bir reaksiya verməsə də əlsində hiss edirdi. Bilirdi ki, Gülnazdır yanında olan. Gülnaz səsini çıxartmaq istəməsə də yavaşca danışmağa başladı.
- Kamalım.. canım.. məni qoyub getməyi ağlından belə keçirtmə. Inan mənə ardınca gələr orada da yaxandan yapışaram. Deyib özü gülümsədi. Yenidən əlini öpərək – evimin dirəyi, sənsiz mən heçnəyəm. Heç nə. Bilirəm gecikmişəm bu sözləri sənə deməkdə. Həm də çox.. Bağışla məni. Amma gec də olsa