əslində çox sakit, məsum birisən. Sən əslində qorxursan ki, incinərsən. Qorxursan ki, yenidən səni incidərlər və ona görə də kim nə xoş söz desə o saatca acılayırsan. Bağlanmaqdan qorxursan.. Sevməkdən qorxursan. Sözlərini get gedə pıçıltı ilə deyərək Nərgizə yaxınlaşan Kənan ondan cavab gözləsə də Nərgiz bu dəfə susmuş ağzı açıq halda Kənana baxırdı.
- Düz dedim Nərgiz xanım? Sevməkdən qorxursan sən.
- Yox niyəki sənin kimi mən də sevirəm. Kənan bunu gözləmirdi. Gözləri bərəlmiş halda Nərgizə baxıb. – bilirdime deyəcəksən, amma bu tezliklə gözləmirdim. Hə mən də sevirəm. Həm də çox.. dəli kimi
- Mən də onu deyirəm də mən də sənin kimi sevirəm. Sən necə Sürəyyanı mən də elə Etibarı.
- Nə?! Nə Etibar?!
- Nə yox. Kim. Mən Sürəyyaya nə deyirəm?
- Ay qız Sürəyyanın bura nə dəxli? Hələ Etibarı demirəm.
- Necə yəni nə dəxli. Çox dəxli var. Telefonda ədəbsiz ədəbsiz sözlər deyən mən deyildim.
- Nə ədəbsiz. Sevirəm sözü nə vaxtdan ədəbsiz olub?
- Eee Kənan çəkil qarşımdan get Sürəyyanın yanına. Mən də sevgilimə zəng vurum.
- Nərgiz! Kənan onun qolunu yenə bərk tutub özünə tərəf çəkdi.
- Dəlisən burax. Qolum çıxdı?
- Mənə yalan danışma.
- Nə yalanı, burax qolumu. Qolumun göyərdiyini görsə səni o dünyalıq edər xəbərin olsun. .
- Nərgiz məni cinləndirmə nə sevgili.. Kənan nərgizin qolunu daha da sıxdı. Ağrıdan qıvrılan Nərgiz qışqırınca ətrafdakılar onun köməyinə gəlmək istədi. Kənanın qəzəbli baxışlarını görüb heç kim cəsarət etmədi. Nərgiz onun əlindən çıxmaq üçün nə qədər çabalasa da alınmırdı. Kənanı heç vaxt belə görməmişdi. Çox qorxdu və özündən asılı olmadan əlini atıb gələn tibb bacısının məcməyisindən iynəni götürün ona batırdı. Kənan heç bir reaksiya verməyincə içində olan dərmanı da onun bədəninə yeritmiş oldu. Tibb bacısı qışqırsa da heç biri ona qulaq asmırdı. Kənan yavaş yavaş Nərgizin qolunu buraxırdı. Və birdən üzündə qəribə bir gülümsəməylə yerə yıxıldı. Nərgiz şok vəziyyətində ona baxıb sadəcə – Allahım mən neynədim. Onu öldürdüm.