ə Kənanı səslədi.
- Kənan..bağışla.. mən istəyərək eləmədim nə olar bağışla. Hönkürtü ilə ağlamasına dözə bilməyib gözlərini açdı. Nərgiz başı aşağı əlləri üzündə ağlayırdı. Yaxınlaşmaq istəsə də səbrini sıxıb “yox, bu belə asan olmamalıdır, çək cəzanı Nərgiz xanım” deyə gözlərini yenidən yumdu. Nərgiz isə onun əlini tutub gözünü silərək – Kənan nolar özünə gəl.. Yalvarıram. Səsi tir tir əsən Nərgiz o qədər qorxmuşdu ki, əlləri də əsirdi. Palataya girən tibb bacısı anlayışlamayan dildə dərman vurluduğunu Kənanın bu dərmandan ömür boyu yatağa məhkum qala biləcəyini dedi. Nərgiz daha da ağlayaraq dözməyib otaqdan çıxdı. Ülviyyə onun bu halına acıyaraq Şəhriyara
- Mən gedirəm hər şeyi deyəm. Gör nə günə düşüb. Ona rəvadır bu.
- Dəymə.. qoy ikisi də ağlını başına yığsın. Nərgiz gözüaçıq qızdır Kənanın yalan dediyin tutacaq.. onda da vay Kənanın halına
Şəhriyarın telefon çalması ilə söhbətləri kəsmiş oldu. Zəng edən anası Şahnaz idi. Şəhriyar bir az aralanıb telefonu açdı.
- Oğlum haradasan, atan da narahat olur artıq. Gecə gec gəlib yatırsan biz oyanmamış qaçırsan.
- Ana dedim axıdostum xəstəxanadadır onun yanındayam. Tək qoya bilmərəm.
- Kimdir axı? Bəlkə biz də gələk.
- Yox.. yox siz tanımırsınız. Narahat olmayın, bu gün çalışacağam tez gəlim. Şəhriyar telefonu bağlayıb Ülviyyənin yanına gəldi. Anası onun yanında əyləşmişdi. Onlara yaxınlaşanda isə Gülnaz – oğlum neçə gündür burada bizə görə avara olmusan, get işinin gücünün arxasına narahat olma, daha yaxşıdır. Yəqin ki, bu gün bizi də yanına buraxarlar.
- Yox, o nə sözdür. Mənim yerim indi buradır. Deyib əyləşən şəhriyara baxan Gülnaz sevinməkdən daha ççox təəssüf hissi keçirdirdi.
Həkim Kamal bəyin palatasından çıxıb onlara yaxınlaşaraq – Gözünüz aydın daha xəstəmizə iynə vurub yatırtmağa ehtiyax yoxdur. Hər şey qaydasındadır.
- Onu görə biləri..
- Hə əlbəttə, özü də artıq sizi görmək istəyir, amma əvvəlcə xahiş etdi birinizi çağırım yanına. Gülnaz gözlərində işıltı ilə palataya keçmək