verəm. Insandıre qarşındakı. Adət var, ənənə var. Hər istəyənə qız verməzlər. Biz də araşdıraq görək kimsiniz kimlərdənsiniz. Ailən kimdir, atan anan.
- Atam Kamrandır. Nərgizin neçə illik müdiri. Anam isə.. Xalidə. Onu mən uşaq ikən itirmişik, Bir də Sürəyyam var deyə Nərgizə baxıb gülümsündü. Nərgiz gözləri bərəlmiş halda ona baxraq, - doğrudanee Sürəyya.. o xəstəxanaya gələn qadın. Hiii sən anan yaşında hətta nənə yaşında qadınlarla sevgili olursan.
- Fantaziyan çox güclüdür, amma yox. Mənim dayəmdir. Nrgiz bu sözə gülümsəyərək
- Sənə hələ dayələr baxır deyə daha da güldü
- Yox Nərgiz xanım. Dayə baxmır, sadəcə o mənə ana əvəzi olub. Indi də yanımda yəni evimdə qalır mənə ev işlərinə, yeməyə kömək edir, anam kimi sevgisini paylaşır. Nərgiz bu sözə utanaraq qızardı. Anası bunu görüb – nc nc nc, mən necə qız böyütmüşəm. Ayıb olsun sənə Nərgiz. Dur get çay gətir. Dur. Mən Kənanla danışmallıyam
- Bəs mən? Mən də söhbətdə iştirak etməliyəm.
- Get çay gətir dedim. Nərgiz suyu süzülə süzülə ayağa qalxıb mətbəxə keçdi. Çayı unudub qulağını qapıya şəklədi ki, nə danışdıqlarını eşitsin. Artıq 1 saat keçmişdi, amma Nərgiz anasının və Kənanın gülüşlərindən başqa heç nə eşitmirdi. Hirsindən lap parlayırdı. Anası qarşısına çıxınca qulağını qapıya çəkləyən Nərgiz özünü toparlayaraq nə oldu deyə soruşunca.
- Çay hanı?
- Çay? Nə çay?
- Lənkəran çayı.
- Nə?
- Az sənin başın haradadır? Demədim get çay qoy. Kənan bu sözə içəridən gələrək müdaxilə etdi. Aynur xalacım, boş ver, bunun qoyduğu çayan nə çıxar. Zəhərləyib eləyər toy qabağı dir du gəl..
- Hə düz deyirsən oğlum.
- Xalacım? Oğlum? Allah mehriban eləsin. Mənim Kənanla evlənəcəyimi düşünürsün...
- Nə?! Bir bu qalmışdı. Yazıq deyil oğlan. Oğlum Kənan narahat olma. Mənim sənə alacağım qız çox gözəldir, üstəgəl bacarıqlıdır. Bu Allahın çayın dəmləyə bilmir, amma Fidan.. bəh bəh bəh. Bir yeməklər bişirir ki...
- Nə Fidan? Ana... Kənan və Aynur xala Nərgizə baxmadan söhbətlərini davam edərkən Nərgiz şok