? Bilmirsən?
- Yox bilmirəm
- Hm... yaxşı bayaq gördüyün qızı, Zülfiyyəni
- Şəhriyar!
Ülviyyənin bu reaksiyasına qəh qəhə atan Şəhriyar onun belindən tutub özünə tərəf çəkdi. Onu öpüncə Ülviyyənin hirsi keçib getdi. Şəhriyar ondan ayrılıb alnının alnına diriyərək – indi getməsən özümə cavabdeh olmayacağam. Salamtı düş get deyə pıçıltı ilə dediyi sözlər Ülviyyəni büs bütün qızartmışdı. Dodaıı dişləyib sakitcə - sağol deyib maşından düşüb utanaraq geriyə baxmadan qaçırdı. Şəhriyar onun bu halına gülümsəyərək maşının pəncərəsini açıb – səni sevrəm deyə qışqırınca Ülviyyə cəld geri dönüb əli ilə - sus işarəsini edib güldü. Və dodaqlarını tərpədərək – mən də səni sevirəm deyərək Şəhriyara əli ilə öpücük göndərdi. Evə girdiyində qapıda dayanan Nrəgizi gördü.
- Bismillah. Sən burada nə gəzirsən?
- -Evdə canım sıxıldı, xəstəxanaya getdim. Anan evə gəldiyini deyincə sizə gəlmək istədim. Açarı da verdi ki, Ülviyyə yatacaq sakitcə aç keç... ta demire qızı gecə vaxtı evə gəlir
- Şəhriyarla idim
- Orasını bilirəm. O nəydi elə əl qol işarəsi edirdin. Heç abır həya qalmayıbe.
- Sevgidir bu qızım
- Sevgiymiş. Guya biz sevmirik. Bax mənə heç elə şeylər eləyirəm.
- Aha yəni sevdiyini etiraf edirsən.
- Yox. Yəni hə. Yəni indi demədim. Hər halda mən də sevmişəm. Vaxti ilə yəni..eeeee söhbəti yayındırma.
- Nərgiz niyə inad edirsən. Eşşək kimi sevirsən.
- Eşşək özünsən. Səfeh.
- Nərgiz get də evinə.
- Hə indi evindən qovursan? Sağol Ülviyyə xanım. Sağol. Demək Şəhriyar həyatınıza in Nərgiz out hə?
- Az səfehləmə keç mətbəxə. Çay süz gəlirəm.
- Özüm ölüm sən bu üzlülüklə evdə qalardın. Allahdan Şəhriyar çıxdı.
- Sən öz dərdini çək. Sənin bu dəliliklərini Kənandan başqası dözən deyil. Ona da naz atırsan.
- Kənanmış. Onun da başına mən boyda daş düşsün elə. Sevirəm deyir.. daha doğrusu demir. Heç deməyibdə. Indi gedib mənim əyri ayaq əmimqızı ilə evlənir.
- Nə? Kim?
Nərgiz özünü divana atıb ayaqlarını qarnına yığıb çiynini dartı.
- Bu gün bizə gəldi.