Anamla danışdılar. Uzun uzadı söhbət oldu. Məni də göndərdilər mətbəxə. Nə qədər elədim qulaq asmağa eşidə bilmədim. Sonra ikisi də ca ciyər olmuş halda dəhlizə gəldilər. Anam onu əyri ayaq Fidanla evləndirəcəyini dedi.
- Yaxşı da.
- Vallah.
- Ayda.. Fidan axı əyri ayaq deyil.
- Ülviyyə bu boyda söhbətdə sənə maraqlı gələn Fidanın ayaqları oldu.
- Dəli zarafat elədim.
- Eləmə zarafat eləmə. Onsuz da zarafat kimi həyat yaşayıram. Nərgiz çiynilərini bükmüş halda dodaqlarını büzüb. – Ülviyyə ya doğrudan evləndirərsə.
- Vallah Aynur xaladır bu. Sən ona bənzəmisən. Əgər eyni xarakterdəsinizssə demək dediyini eləyər.
- Məni də bu qorxudur. Ya gerçəkdən o əyri ayaqla evləndirərsə.
- Az qıza əyri ayaq demə. Gül kimi qzıdır.
- Ülviyyə! Tək təsəllim bu saat onun əyri ayaqlarıdır!
- Ok susdum.
- Yox susma. Denən ki, kənan onunla evlənməz. Onu bəyənməz.
- Vallah.. Kənan sənə sevdiyini deyib?
- Deməyib. Amma deməyə cəhd etmişdi.
- Deyib ya yox?
- Nə deməyə çalışırsan?
- Nə bilim vallah.. deməyibsə evlənmə ehtimalı var.
- Ülviyyəəə!!
- Mən sadəcə gerçəkləri deyirəm.
- Off offfffff deyərək Nərgiz ayağa qalxıb evdən çıxanda
- Nərgiz hara?
- Cəhənnəmə. Təsəlli üçün sağol.getdim mən.
- Ay qız dur. Dayan bir. Keç içəri. Səbrin olsun. Mən sadəcə ehtimal dedim.
- Demə, mənə ehtimal, pozitiv, optimist bir şeylər var demə. Neqativ de! Denən o evlənməyəcək! Əyri ayaq Fidanı görüncə qaçıb gedəcək! Peşiman olacaq! Nərgizin coşub danışdığını görüncə ondan doğruların eşitməyin tam vaxtı olduğunu anlayan Ülviyyə bir az da səbr edərək lap hirslənməsini gözlədi. Çünki Nərgiz hirsli olanda nə sual versən düzün cavab verirdi. Artıq Nərgizin ağlamaq həddinə çatıdğını görəndə Ülviyyə anidən ona
- Niyə deyə sual verdi.
- Çünki onu se...
- Hə de!
- Onu seçimində yalnış etməsini istəmirəm. Mən getməliyəm. Nərgiz evdən çıxınca Ülviyyə gülərək telefonu götürüb zəng vurdu
- Alo.. sənin üzündən Nərgiz məni siləcək.... gülmə orada.. hə elədim. Dediyin kimi