i dedim. Dəli oldu yazıq. Vallah sevir artıq nə istəyirsən anlamadım.
- Yoxe Ülviyyə sən anlamırsan o tərs keçidirsə mən ondan da tərsəm. Deyəcək. Dili ilə etiraf etməsə mənə də Kənan deməsinlər. Hə çıxdı gördüm. Yaxşı sağol, bu dəlini tək qoymayım. Çox sağol. Söz verirəm ilk övladımız oğlanda olsa qız da olsa sənin adını qoyacağam.
- Yox daha.
- Yaxşı Şəhriyarın adını qoyaram
- Onu da qoyma. Bəlkə mən özüm oğluma qoyacam
- Ayda Ülviyyə Nərgiz getidye... yaxşı ikinizin adı qaşırıq bir şey qoyaram sağolll...
Bunlar ikisi də dəlidir vallah deyərək Ülviyyə telefonu kənara atdı. Kənan qurduğu yeni planını Ülviyyəyə əvvəlcədən xəbər verdiyi üçün Ülviyyə nərgizi görəndə artıq hazırlıqlı idi. Əvvəlcə etiraz etmək istəsə də bu planda Aynur xalanın da əli olduğunu öyrənincə razılaşmışdı. Nərgizi hər tərəfli sıxışdırıb onu razı salacaqdılar. Xoş üzlə razılığa gəlməz deyə Aynur xala da biçarə razılaşmışdı.
Kənan Nərgizi evlərinin qarşısında yaxaladı .
- Nərgiz.
- Kənan..gəlmisən
- Hə gəlmişəm. Sənə sözüm var idi.
Nərgizin gözləri işıldayaraq üzündə məsum bir təbəssümlə - eşidirəm deyincə Kənan da eyni həssaslıqla ona yaxınlaşıb üz üzə dayandı. Nəfəsini üzində hiss edən Nərgiz onun qarşısnda əriyib gedəcəkdi ki....
- Deyəcəkdim ki, Fidanın nömrəsini mənə ver də. Anandan utandım istəmədim. Sən əmisi qızısan. Sən də olar.
- Nə?
- Fidanın nömrəsi?
- Kənan.
- Hə.
- Cəhənnəm ol.
- Nömrəni ver sonra.
- Kənan yox ol. Zəhləm getmiş
Nərgiz arxasına baxmadan qaçınca Kənan gülüərək - əcəb oldu sənə. Bil nələr çəkirəm.
Şəhriyar da evinə qayıtmışdı. Anası əsəbindən çoxdan yatmağa getmişdi. Atası isə qonaq otağında oğlunu gözləyirdi.
- Gecən xeyrə qalsın ata
- Şəhriyar, bura gəl. Danışmalıyıq
- Ata, məncə danışdıq. Mnə fikrimdən dönən deyiləm.
- Oğlum başa düşürəm sevirsən, amma olmaz. Özün bilirsən. Onun valideynləri də icazə verməz.
- Dedim axı icazə verib. Kamal bəy özü şəxsən xeyir duasını verdi.
- Necə?
Şəhriyar bu bir neçə gündə olanları