ə danışan şəhriyar onlara yenidən elçi gələcəklərini deyincə əvvəlcə qorxmuş halda Şəhriyara etriaz etmək istəsə də onun sözünü qarısnda söz deyə bilməmişdi. Hətta elçilik günü belə təyin olundu. O möhtəşəm gün çatdığında Şahnazdan başqa hamı elçilikdə idi. Kamal bəy Səlim bəyin düz gözünü içinə baxırdı. Sanki nəyəsə ima edirmiş kimi dik dik gözlərinə zillənirdi. Səlim bəy isə tez tələsik qızı istəyib şirin çayı içib getmək üçün əlindən gələni edirdi. Şəhriyarın bibiləri də elçilikdə olduğundan susqunluq pozulmuşdu. Qadınlar arasında gedən söhbət ortamı yumuşaldırdı. Hər şey qaydasında keçmişdi. Ülviyyənin həsini alınca Şəhriyar toydan söhbət salmışdı ki, hamı gülməyə başladı. Şəhriyar özü də bu halına utanıb. Şey yəni sonra bir də harada yığışacağıq deyə soruşdu. Ülviyyəni atası – var yox bir qızım var. Deyirsən ona bir əzəmətli nişan eləməyim?
- Hə hə.. əlbttə bağışlayın.
Nişan günü də təyin olunmuşdu. Artıq hər şey hazır idi. Günlər bir birini qovduqca o gün də gəlib çatmışdı. Hər şey mükəmməl görünürdü. Ülviyyə otağında paltarını geyinmiş həyəcandan əlləri buz kəsmiş halda o baş bu başa gedib gəlirdi. Nərgiz onun bu halına gülüb
- Dəli, nişanında belə həyəcanlısansa toyunda yıxılıb ölərsən ki.
- Başına gəlsin görərsən.
- Mənim başıma gəlib deyə Nərgiz bir anlıq duruxub başını aşağı saldı.
- Canım bağışla.. Elə demək istmədim. Off dilimi eşşək arısı vursun.
- Bilirəm narahat olma.
- Həm niyə pis olursan. Bax yaxşı ki, çıxdı getdi. Indi kənan var.
- Kənan deyib məni cinləndirmə. Onun adını çəkmə.
- Aa bağışla doğrudan axı o Fidanlaaa... (Nərgizin öldürücü baxışlarını hiss edincə cümləsini dəyişib ) yəni o əyri ayaqla evlənmək istəyirdi hə?
- Cəhənnəmə evlənsinlər. Qara cücə kimi balaları olsun. Ciy ciy deyə gəzsinlər ortalıqda.
- Allah eşqinə hardan tapırsan bu qarğışları. Bu qədər müddətdə noldu bu Fidanla qarşılaşmadılar.
- Nə bilim maraqlandırmır məni. Məndən niyə soruşursan.
- Yaxşı - deyib Ülviyyə ayağa qalxacaqdı ki, Nərgiz onu