. Anasının yaxınlaşdığını gördü.
- Oğlum kənan Fidanı gətirmişşəm. Gedək onunla rəqs et.
Nərgiz artıq səbri tükənmiş halda
- Eeeeeee bəsdirin artıq deyincə bütün zal dönüb ona baxdı. Nərgiz özü də ətrafın fərqinə varmadan Kənanın qolundan tutub sürükləyirdi. Hər kəs onların arxasınca baxaraq nə baş verdiyini anlamadı. Ülviyyə də Şəhriyarla meydanda rəqs edirdilər. Ülviyyə onların yanına getmək istəyndə Şəhriyar imkan verməmiş “Qpy, özləri həll etsinlər. Qarışmasaq yaxşıdır” Ülviyyə Şəhriyarın sözündən çıxmasa da ürəyin Nərgizin yanında idi. Amma Şəhriyar onsuz da bu gün tam xoşbəxt deyildi. Necə olsun. Anası onun şad günündə iştirak etmir xeyir dua vermirdi. Bunu özü eləmişdi, amma bu qədərini düşünmürdü. Ata anaya qarşı çıxmaq ağlının ucundan keçməzdi. Əgər valideynlərini tanımasaydı, bilməsəydi ki, onun seçiminə daim hörmətlə yanaşacaqlar bu addımı atmaqda çəkinərdi. Amma bilirdi ki, hər ikisinin ürəyi Şəhriyarla döyünür. O üzülməsin,xoşbəxt olsun deyə hər şeyi edərlər. Bir anlıq tərəddüd içində düşündü ki, anasını demək ki, yaxşı tanımayıb. Ülviyyə onun bu halını görəndə özü də pis olurdu.
- Şəhriyar
- ....
- Şəhriyaaar.
- .....
- Şəhriyar səninləyəm
- Hə, nə olub.
- Mahnı bitdi artıq oturaq.
- Gəl.
- Sən yaxşısan?
- Yaxşısan nədir, bu gün bizim nişanımızdır. Sənin əbədi mənim olmağın üçün yaxınlaşdığımız daha bir addımdır. Yaxşı yoxe xoşbəxtəm.
- Elə mən də. Amma anan gəlsəydi daha da xoşbəxt olardın.
- Neynək, seçimini etdi. Atam ki, buradadır.
Ülviyyə masanın altından Şəhriyarın əlini bərk bərk sıxaraq
- Anan da gələcək. Nişana gəlməsə belə inanıram ki, toya mütləq gələcək.
Şəhriyar onun əlini qaldırıb öpdü. – Sən varsan, bu mənə kifayətdir.
Nərgiz Kənanın qolunda sürükləyib nişandan çıxardı. Kənan düşündü ki, artıq sondur, qızın səbrini artıq tükədib və heç nə soruşmadan, özündən razı şəkildə onun arxasınca getdi. Nərgiz boylana boylana gedirdi.
- Maşını axtarırsansa burada deyil, o tərəfə keçməliyik. Kənanın sözünə heç