u onun üçün öyrənsin.
(Ülviyyə)
- Ülviyyə məzuniyyət hardan çıxdı?
- Bir az dincəlsəm yaxşı olar.
- Sən və dincəlmək? Sənə nə olub. Bu aralar çox qəmgin gəzirsən? Anangil evdə sıxışdırır evlilik üçün?
- Həm o həm..
- Həm nə?
- Heç nə.
- Ülviyyə üzülüb əldən getmisən. Nə baş verir? Axı biz yaxın idik?
- Nərgiz..Mən...mən onu düşünürəm. artıq neçə ay keçib amma o ağlımdan çıxmır. Yəqin ki, valideynlərini tanış etmək istədiyi qızla tanış olub, bəlkə də bu aylar ərzində toyu belə olub.
- Ay qız dayan... stop de. Bunu öyrənməyə nə var ki?
- Necə?
- Dayan, telefonumu ver..Elə baxma, telefonumu ver.(muellif LILI SH)
Ülviyyə heç nə anlamadan Nərgizə baxırdı. Nərgiz isə özündən əmin tərzdə telefon qulağında Ülviyyəyə göz süzdürərək gülürdü.
- Alo...Canım necəsən? Mən yaxşıyam, nə var nə yox? Toy nə vaxtdır? Ay nə yaxşı onda inşAllah toyuna indidən paltar axtarıram.
- Nərgiz kimlə danışırsan
- Dayan bir.
- Mənə bax sənə işim düşüb, bir söz soruşmaq istəyirəm. Sənin ad günündə Elçinin bir dostu gəlmişdiye
- Nərgiz səni öldürəcəyəm. Səni məhv edəcəyəm. Ver telefonu bura. Ülviyyə nə qədər eləsə də Nərgiz telefonu vermir daha da gülürdü. Həə....Demək belə... Hm....
- Nə deyir?
- Sənə nə? Bayaqdan imkan vermirdine indi partda orada.
- Nərgiz!!
- Hə canım fikrim səndədir. Həyətdə oturmuşam bir sarı cücə civ civ səsi ilə baş beynimi aparıb.
- Mən sənə göstərəcəyəm cücəni dayan.
Ülviyyə ayağa qalxıb otaqdan çıxmaq istəyirdi ki, Nərgizin telefondakı sözlərə reaksiyası onun maraqdan az qala ölməsinə səbəb olacaqdı.
- Yaxşıııı...hiiiii...doğrudan? vay vay... Görürsən sən bir....
Ülviyyə dözməyib Nərgizin yanına qaçıb qulağını telefona dikdi..Amma Nərgiz başını çəkdiyi üçün heç nə eşitmirdi.
- Tez ol ürəyim partladı..
- Öl elə.
- Ölərəm vallah... elə burdaca
- Yaxşı canım... Çox sağol...həə həə.. yanımdadır. O da salam deyir. Hə.. görəkdə.. xanımımız naz edir hələ. Mən olmasam bu qız evdə qalacaq. Oldu öpdüm.. görüşərik inşAllah.Sağol.
- Bu nə