n vərdiş elə, öz toyunda da lazım olacaq deyə mırıldandı. Ülviyyə ilə Şəhriyar yerinə əyləşmişdi. Nərgiz heyranlıqla onlara baxanda Fidanı zala daxil olan gördü.
- Bunun burada nə işi var? Deyərək ona yaxınlaşdı.
- Fidan? Sən burda nenyirsən?
- Aynur xala məni də dəvət etdi.
- Qızım hər dəvət olunan yerə gələrlər?
- Neynim Aynur xala israr etdi. Yoxsa gözüm atmır səni görmək üçün. Fidan Nərgizə göz süzdürəndə yanına cavan uzun boylu bir oğlan yaxınlaşdı. – Fidan yer tapdım, gedək əyləşək. Tez gedəcəyik, bilirsən işim var.
- Hə hə gəlirəm indi. Oğlan uzaqlaşan kimi Nərgiz qaşlarını çatıb Fidanın qolundan yapışıb. – sən dəlisən? Bu kimdir? Sözlü qızssan utanmırsan başqaları ilə oturub durmağa.
- Başın xarab olub? burax qolumu.
- Əsl sənin başın xarab olub. Kənan görsə mitlinizi sərər yerə
- Nə Kənan? Fəxridir o.
- Adını da deyiree utanmadan..
- Ay qız niyə utanım. Halalca sözlümdürdə.
- Nə?
- Eşitdiyin burax qolumu.
- Sən nə dedin.
- Offf qulaqdan karlığın var. Mən fəxri ilə sözlüyəm. Onunla evlənməyə hazırlaşırıq. Sənin Kənanınla Aynur xalanın xahişi səbəbindən tanış oldum.
Nərgiz heç nə anlamadan dayanıb Fidana baxırdı. Fidan isə qolunu onun əlindən çıxarıb deyinə deyinə sözülüsünün yanına getdi. Nərgiz boylanıb Kənan baxdı. Kənarda dayanmış Aynur xala ilə söhbət edirdilər. Toyun sonuna yaxın Kənan gördü ki, Nərgiz elə hey ondan qaçır. Onunla göz gözə gələndə nifrət dolu baxışlarla baxır, cəld üzünü çevirirdi. Əslində qəribəlik görmürdü, amma nədənsə içində narahatlıq yaranmışdı. Toy sona çatanda isə Ülviyyə ilə şəhriyarı yola salan qohum əqrəbaları dağılışmağa balaşdılar. Hər kəs maşına əyləşib gedərkən Nərgiz hiss etdi ki, kimsə onun qolundan bərk tutub qarşı tərəfdə dayanan maşınlara tərəf sürükləyir. Dönəndə Kənanı görüb – sən neynirsən burax qolumu. Hamı baxır.
- Baxsınlar. Anan icazə verdi,səni mən aparacağam evə.
- Atam görür burax.
- Onun da xəbəri var.
- Hə deməli oyununuza onu da qtmısınız Kənan bəy.
- Oyun? Oyy sən