a qarşı bu gücəlik saxlayacağıq. Gözümüzdən nəsə yayınar birdən.
- Hər kəs rahatlamışdı. Aynur xala və Ülviyyə Nərgizin palatasına daxil olanda Nərgiz ayağa qalxıb, - Kənan, o necədir. Mən bilmədim necə oldu. Günah məndədir. Tərslik etməsəydim. Mən elədim deyib anasını qucaqlayıb ağlamağa başladı.
- Shhh sakit ol. Yaxşıdır.
- Başı qanayırdı bütün.
- Indi yaxşıdır narahat olma deyərək Ülviyyə onun əlini tutub sıxdı.
- Onu görmək istəyirəm.
- Indi yox. Biz indi evə gedək. Atan çöldə gözləyir.
- Yox indi.
- Nərgiz o da dincəlməlidir sən də. Sabah danışarsınız.
- Gizlədirsiniz. Ona nəsə olub. Ülviyyə yalan demə xahiş edirəm, ana.
- Qızım dedik axı yaxşıdır.
Nə qədər eləsələr də Nərgizi zəbt edə bilmədilər. Dirəşib palatadan bayıra çıxdı. Dəhlizin o başında isə əlində sistem aparatı ilə Kənan ona tərəf gəlirdi. Şəhriyarla Kamran bəy isə onu zorla aparmaq istəyirdilər. Görünən o idi ki, eyni hay küyü kənan da salmışdı. Nərgiz onu görəndə sevincindən ağladı. Ona tərəf qaçıb düz qarşısında dayandı. Kamran bəy və Şəhriyar kənara çəkiləndə Kənan Nərgizin gözlərinə baxıb. – Sənə bir şey olsaydı mən bilmirəm neyniyərdim.
- Əsl sənə bir şey olsaydı mən ölərdim.
- Səni sevirəm Nərgiz. Nərgiz göz yaşları içində gülərək – bilirəm dedi.
- Elə bu. Bilirəm? Vəssalam..
- Hə də bilirəm.
- Yaxşı eləyirsən. Get evə. Sənə istirahət lazımdır. Kənan kor peşiman geri dönüb palataya gedəcəkdi ki, arxadan səs onu dayandırdı.
- Sözümün ardına qulaq asmayacaqsan?
- Dedin də. Bilirsənmiş.. gözüm aydın.
- Off Kənan.
- Get Nərgiz get evə. Kənan dönmədən cavab verirdi. Nərgiz isə “Kənan bəy, mənimlə evlənərsiniz?” deməyinə xəstəxanann dəhlizində dayanan onları tanıyan və tanımayan hər kəs yükəsk səslə fitləməyə və alqışlamağa başladılar. Kənan gülərək onun yanına gəlib. – Deyəsən onu mən deməliydim Nərgiz xanım. Və siz də hə deməliydiniz.
- Hə bilirəm. Amma neyniyək biz də hər şey tərsinə olur.
- Səni sevirəm demək bu qədər çətindir. Rəsmən evlilik təklif