Rəşada baxdı. Rəşad isə özünü itirmədən Ülviyyənin qulağına pıçıltı ilə “Yaxında bu evin gəlini olacaqsan ona görə dedim.”
Sözlər Ülviyyəni elə bil göyün yeddinci qatından yerə çırpdı.
- Sən nə dediyini deyəsən...
Rəşad Ülviyyəyə qulaq asmadan əlləri cibində, üzündə təbəssüm özündən razı halda otaqdan çıxdı.
Ülviyyə o qədər əsəbiləşdi ki, anasının yanına gəlib Rəşadın anası ilə söhbət etdiyini görsədə yüksək səslə. “Getmirik evə? Səhər işə gedəcəyəm tez yatmalıyam” dedi. Gülnaz və Rəşadın anası təəcüblü halda Ülviyyəyə baxdılar. Ülviyyə özünü sındırmadan sözünə davam etdi. “Mən atama deyim ki, onu gözləyirik” Gülnaz xanım pərt olmuş halda Gülyaza baxaraq. Bu aralar işləri çoxdur, gecə gündüz işləyir yorulub. Deyərək vəziyyəti düzəltməyə çalışdı. Gülyaz isə gülümsəyərək eybi yox indiki cavanlar belədir sən fikir eləmə dedi. Evə gedənə qədər Ülviyyə anasının qəzəbli baxışlarını bir neçə dəfə üzərində hiss etsə də əsəbdən, gərginlikdən vecinə də deyildi. Ana qız arasında olan gərginliyi hiss edən Ülviyyənin atası Kamal bəy qarışmamaq üçün evə girən kimi iş otağına çəkildi. Gülnaz Ülviyyəyə tərəf gəlib danışmaq istəyirdi ki Ülviyyə onun sözünü ağzında qoyub. “Çox yorğun və əsəbiyəm indi yox. Sabah.. Sabah nə qədər istəsən danlayarsan. Hə bir də bil ki, mən o Rəşadla evlənməyəcəyəm. o soxulcan mənim bütün əsəblərimi korladı.”
- Gələcək ərin haqqında düzgün danış.
- Nə?
- Eşitdin. Biz Gülyaz xanımla danışdıq. Gələn həftə səni istəməyə gələcəklər. Oğlan evdə deyib ki, o qızdan başqası həyat yoldaşım olmayacaq
- Nə haqla? Axı
- Ülviyyə! Onsuzda bu gün məni biabır etdin. Atanla sənə verdiyimiz tərbiyəni nümayiş etdirirdin. Ayıb olsun sənə
- Ana başa düşmürsən. Onun mənimlə danışdığı tonu görsəydin
- Nəyini görüm. Mədəni ağıllı, işi gücü yerində, evin də bir tək oğlu. Bundan artıq bir qadına nə lazımdır?
- Çox şey.. inan ana bundan daha çox şey lazımdır. Hətta sənin sadaladığın o pul var dövlət iş güc ad san.. onlar heç lazım da deyil.
- Ülviyyə! Səsini