m edim.
- Yaxşı.. gedək..
- Hara?
- Hər halda üstümdə gəzdirdiyimi düşünmürsən.
Nərgiz yenə də özünü itirmədən onun arxasınca getdi.
- Demək bu qədər vacibdir bu aparat ki, şirkətə lənətə gəlmiş deyirsiniz bayaqdan ora bura qaçıb axtarırsınız.
- Aydaa... Sənə nə? Aparatı verirsən ver vermirsən mən gedim.
- Çox mədənisən maşAllah
- MaşAllah günün olsun. Deyərək üzünü qəsdən gülürmüş kimi buruşdurdu
- Elə eləmə daha da çirkin olursan (muellif Lili SH)
Nərgiz gözlərini qıyıb hirslə aparatı ondan alıb qapıdan çıxdı. Çıxandan sonra fərqinə vardı ki, Kamran bəyin otağına giribmiş. Bir anıq durub yəqin ki, aparatı Kamran bəyə veribmiş deyə düşündü. – Buna baxe axmaq icazəsiz filansız rəhbərin otağına girir. Nə adamlar vare.. hiii Ülviyyə.!!! Gəldim gəldimm. Deyərək otağın qarşısından cəld qaçaraq öz otaqlana gəldi. Ülviyyə isə artıq içini çəkirdi ağlamaqdan. Həm yuxusuzluq həm dünənki stress onun əsəblərini korlamışdı.
- Ülviyyə ağlama tapdım bax.. ağlama indi bir dəqiqəyə düzəldəcəyəm. Ala bax. Hazırdı. Nömrəni də taxdım.
Ülviyyə isə içini çəkə çəkə daha bərkdən ağladı.
- Indi nə oldu yaxşı!!!
- Bu səslə danışacağam. Deyərək içini çəkirdi.
- Hə tanımaz səni. Bəlkə mən danışım. Deyərəm qrip olmuşam səsim başqa cür çıxır
Ülviyyə ağlamağını kəsib Nərgizə baxdı
- Hə məncə də bu yaxşı fikir olmadı deyəsən. Neynime əlimi ayağıma dolaşdırdın. Onda sakitləş. Gedək əlini üzünü yu. Sonra zəng vur.
Ülviyyə razılığını bildirib otaqdan çıxanda Nərgizin az əvvəl dəhlizdə rastlaşdığı və aparatı aldığı oğlanla rastlaşdılar. Ülviyyəni gözü yaşlı görüb təəcüblə Nərgizə baxdı.
- Nədir indi işçiləri acılayırsan?
Nərgiz çaşqın halda bir Ülviyyəyə bir də oğlana baxıb – kim mən? Deyə bildi
- Hə sən.. Qıza nə demisən belə.. Ağlamaqdan az qala ürəyi partlayacaq. Gör nə günə düşüb. Ülviyyənin isə yuxusuzluq həssaslığını üzə vurmuşdu. Oğlanın bu sözünə daha da ağlayıb otaqdan çıxdı. Nərgiz qəzəblə - Sən neynədin?
- Mən? Mən niyə? Sən elədiyini eləmisən? Qızın gözləri