z ol gəl.
Nərgiz təəcüblə Ülviyyəyə baxaraq otaqdan çıxdı. Ülviyyə isə başını əllərinin arasına alıb astadan zəng elə nolar zəng elə. Deyə pıçıldayırdı.
Nərgiz Kamran bəyin otağına yaxınlaşanda düşündü ki, yəqin ki bayaqki oğlan onu şikayət edib. Gözlərini qıyıb “Vay səni alçaq. O saatca xəbər veribee.. dayan mən sənə göstərərəm.” deyərək yumuruğunu sıxdı. Katibənin başı ilə keçmək işarəsindən sonra qapını astaca döydü. İçəridən gələn kobud kişi səsinə qapını açan Nərgiz onun yanında təzə işçini görüb təəcüblənmədi. Buna hazır idi. Özünü müdafiə etmək istəyirdi ki, Kamran bəy sözə başladı.
- Yaxın gəl qızım
- Kamran bəy
- Əyləş
- Kamran bəy
- əyləş dedim
bu sərt cavaba Nərgiz heç nə demədən özünü kresloya atdı. Səs tonundan hiss etdi ki, Kamran bəy təzə gələn işçinin şikayət artıq nəzərə alıb. Ağlından özünü müdafiə edəcək sözləri keçirdərkən Kamran bəyin səsi onu ayıltdı
- qızım sən bu şirkətdə çalışan ən yaxşı işçilərimdənsən. Sənin əməyini hər zaman qiymətləndirmişəm
Nərgiz artıq gözlərini yumub bu sözlərin hara gələcəyini hiss edirmiş kimi icazə vermədi ki, Kamran bəy sözünü bitirsin. Özünü əzdirmək istəmirdi oğlanın qarşısında
- başa düşüdüm Kamran bəy. Mən ərizəmi indi yazaram
- Ərizə?
- Mənə də xoş idi sizinlə çalışmaq.
- Nə ərizəsi dayan görüm. Hara gedirsən?
- Başa düşürəm çox qayğıkeşşsiniz qovduğunz işçinin gələcəyi barəsində də düşünürünüz, amma mən başımın çarəsinə baxaram. Ayrı bir şirkətdə olmadı başqa bir sahədə çalışaram
- Nərgiz dayan! Sənin bu səbirsizliyin sənin başına bir gün böyük bəla gətirəcək.
- Amma Kamran bəy
- Ay qız dayan!
Kamran bəyin səsinin tonuna diksinən Nərgiz kənarda oğlanın dodaqaltında güldüyünü hiss etdi. Bu onu daha çox incitmişdi nəinki Kamran bəyin ona qışqırması
- Allah Allah. Elə bil qız dil otu yeyib. Mən sənə tərif yağdırıram sən qovulmaqdan danışırsan
- Qovmursunuz?
- Bir az da danışsan qovacağam
- Yaxşı susdum
- Ay sağol. Indi qulaq as.....Niyə çağırdığımı da unutdum..Allahım adamda ağıl