qoydun ki, qız.
- Bəlkə mən deyim deyə kənardan dodaq altdan gülümsəyən oğlan dilləndi. Nərgiz xanım bundan sorna mənimlə çalışacaqsınız.
- Başa düşmədim. Sizinlə?
- Hə qızım bundan sonra oğlum Kənanla birlikdə çalışacaqsan. Təzə keçib işlərin başına. Sənsə ən yaxşı işçilərimdənsən. Ona kömək edəcəksən.
- Oğlunuz?
- Hə. Indi gedə bilərsən
Nərgiz şok vəziyyətində Kənana tərəf çönüb onun gülümsəyən özündən razı sifətinə baxdı. Və bir anlıq az əvvəl dəhlizdə şirkətə lənətə gəlmiş dediyi, onun üstünə qışqırdığı, onu hədələdiyi və axmaq dediyi yadına düşdü. Alınında düyümlənən tər damcıları və üzünün qızarması Kənanın gözündən qaçmamışdı. (muellif Lili SH)
Şəhriyar isə məyus halda telefonuna baxaraq düşünürdü. – Bəlkə həmin anda nəsə oldu əlaqə kəsildi sonra da telefonu söndü. Amma yox sonra istəsəydi yığa bilərdi. Fikridən beyni dayanacaqdı. – Elçin mən çıxıram. Bir az hava alacağam. İşlər yekunlaşıb mən bilən.
- Hə narahat olma qalanını özüm edəcəyəm. get sən. Məncə sən bir də yığ. Hər halda xanımlardan ilk addımı gözləmək lazım olmadığını bilirsən. Sənə yük düşür.
- Sağol Elçin. Sabah görüşərik
- Sənə də sağol
Şəhriyar yol boyu düşündü.. Bəlkə doğrudan o yığmalıdır. Özü də fərqinə varmadan gəlib onunla ilk tanış olduqları kafe yaxınlığına çatdı. Maşından düşüb kafeye getdi. İçəri girəndə o vaxt əyləşdikləri masada Ülviyyəni gördü. Hər ikisi göz- gözə gəldi. Ülviyyə cəld ayağa qalxıb ona yaxınlaşdı. İkisi də xəyal gördüyünü düşünürdü.
Şəhriyar çaşqın halda ona baxaraq -Sən?
- Sən?
- Niyə sonra zəng eləmədin?
- Bəs sən niyə gün ərzində yığmadın?
- Mən yığdım telefonunu söndürmüşdün
- Zaryatkası bitdi onda. Sonra nömrəni əzbər bilmədiyimdən yığa bilmədim.
Hər ikisi bir birinə acıqlı və eyni zamanda açıqlama verirmiş kimi görünmələrinə təəcübləndilər. Hər ikisi masa arxasında əyləşib bir xeyli susdular. Ülviyyə Şəhriyyarın baxışlarını hiss edirdi üzərində .Cəsarətini toparlayıb sözə başlamalı olduğunu bilirdi
- Haradan bildim burdayam?
-