s Gülnazın üzündəki qırışı gülüşlə əvəz elədi “Dəli qız, guya bilmirəm nə deyəcəyini. Oğlana boşuna bəri başdan xəbərdarlıq etməmişik ki, qız səni tərsliyəcək açıq -açıq yox deyəcək, amma sən onu yola gətirə bilərsən”
(Ülviyyə kafedə)
Mən indi nə bilim ki, o gəlib yoxsa yox. Heç soruşmadım ki, nə geyinib. Indi burda qışqırım ki, Rəşad kimdir. Eh... Yəqin bu oğlandır. Burda ondan başqa tək oturan yoxdur.
- Salam
- Aleykuma salam
- Siz?
- Siz?
- Ananız demişdi ki, burda gözləyəcəksiniz. Gecikmişəm deyəsən?
- Eybi yox. Ziyanı yoxdur. Buyurun əyləşin, Nə isə istəyirsiniz?
- Xeyr sağolun heç nə istəmirəm. Çox qalmayacam. Bir iki söz deyib gedəcəm.
- Buyurun.
- Baxın, mənim hələki ailə qurmaq kimi niyyətim yoxdur. Valideynlərimiz öz aralarında danışsalar belə bilin ki, mən istəmirəm. Ümid edirəm ki, siz də mənimlə eyni fikirdəsiniz. Bura ona görə gəldim ki, evdəkilərə söz verdim ki, gedib tanış olacağam. Amma bu heç nəyi dəyişdirməyəcək. Yəqin ki, məni başa düşürsünüz. Ülviyyə oğlanın düzüzünə baxaraqbir nəfəsəsözləri dedi. Oğlanın üz cizgiləri dəyişmədən eyni soyuqqanlılıq və cəldliklə cavab verdi.
- Eyniliynən. Bura sadəcə valideyinimin sözünü yerə salmamaq üçün gəlmişəm. Sizin də belə düşünməyiniz məni sevindirdi.
- Lap yaxşı. Eyni fikirdə olduğumuza görə məsələ həll olundu deməkdir.
Hər iki rahat nəfəs almış şəkildə stula söykəndilər. Ülviyyə göz altı oğlanı süzdü.
Pis oğlana oxşamır. Mədənidir. Görünür ki, yaxşı tərbiyyə alıb. Həm də....Allahım bu nə yaraşıqdır... Ülviyyəəə...özünə gəl...Mən nə danışıram? Nəisə burda çox qalsam işləri korlayacam. Ən yaxşısı durub getmək. Ülviyyə içindəki səsə uyğun olaraq üz cizgilərinin dəyişdiyinin fərqində deyildi. Sağollaşmaq istəyirdi ki, qarşı tərəfin səsi onu qabaqladı.
- Madəm ki, razılığa gəldik getmədən əvvəl bəlkə bir stəkan çay içək.
- Olar.
Olar nədir ay qız durub getməliydin axı. Bir stəkan çaydan heç nə olmaz. Bunu içib duraram.
1saat sonra
Bayaq gedirdim eee guya. Artıq 1 saatdır burdayam.