maşının bərk döyülən pəncərəsi pozmuşdu.
Ülviyyə səsə diksinərək ayıldı. (muellif Lili SH)
- Nə oldu ? dedi
Maşını düzgün saxlamadığına görə bir gənc onun pəncərəsini bərk -bərk döyürdü. Şəhriyar şüşəni aşağı salaraq qəzəbli baxışlarla ona baxdı.
- Dayı düz saxlamamısaneee..
Gəncin bu sözünə Ülviyyə özünü saxlaya bilməyib güldü.
– dayı?? Şəhriyar gəncə - sən mənim dayım yaşımdasan mən haradan sənin dayın oldum. Saxlamıram, indi çıxıram.
- Nə qışqırırsan. Sən dua elə ki, orada dayanan polisi çağırmamışam ki, maşında qızı öpür.
Gəncin bu sözü Şəhriyar və Ülviyyəni şoka saldı. Rəng verib rəng alan qızın baxışlarını qaçırdığını görən Şəhriyar ona dönərək mən indi gəlirəm deyib maşından düşəcəkdi ki, Ülviyyənin onun əlindən tutub – boş ver. Deməsinə dayandı.
– o uşaqdır. Hər halda döyməyəcəksən.
- Uşaq? Gəlsən bir sən də dayı deyəsən.
Ülviyyə Şəhriyarın sifətinin ciddi hal aldığını görsə də yenə də özünü saxlaya bilməyib güldü. Gəncin də dişlərini ağartdığını görən Şəhriyar ona dönərək, - “bəlkə gedəsən sən!” deyə səsini yüksəltməyi ilə oğlanın itməsi bir oldu.
- Mən gedim gec oldu. Bizim ev bir az irəlidədi. Burdan o tərəfə özüm gedərəm. Şəhriyarın üzünə baxmadan maşından düşən Ülkər bayaq ki, oğlanın sözlərini düşünürdü. Şəhriyar doğrudan onu öpmüşdü? Elə idisə bunu necə hiss etmədiyinə pis olur digər tərəfdən Şəhriyarın bu hərəkətini pisləyirdi. Şəhriyar dözməyərək maşından düşdü və Ülviyyənin arxasınca getdi
- Ülviyyə dayan!
- Mən getməliyəm bağışla. Gecdir.
- Bir dəqiqə dayan. Bax bayaq o uşağın dediyinə...şey ... mən.. mən sənə toxunmadım.
Ülviyyə qıpqırımızı olmuşdu. Amma dayanmadan gedirdi. bu sözə gülümsəsədə bəlli etmədən – getməliyəm mən. Dedi
- Mənə inan. Mən sadəcə sənin yatmağını seyr edirdim və..
Ülviyyə dönüb işıltılı baxışlarla Şəhriyara baxdı
- Sənə iannıram Şəhriyar, amma indi getməliyəm. axşam danışarıq deyib gülümsəyərək evə tələsdi.
Şəhriyar isə həm o gülüşü, həm o işıltını gördüyünə sevinir və ilk dəfə olaraq