saxlamısınız bu üç, indi də çoxdanışan deyib işimi görməməyimi deyirsiniz bu da dörd. Sayım?
- Gözüm atmır səninlə işləməkdən ötrü. Atam sabahdan gedir. Bütün işləri bilməliyəm.
- Elə mənim də gözüm atmır. Bəxtəvər olduq ki, işimiz var da bundan sonra.
- Xanım qız! İşini gör.
- Mən bitirmişəm. Qalanı sənin boynuna. Mən getdim.
- Hara?
- Sağollll!!!
Kənan şok vəziyyətdə Nərgizin otaqdan çıxmasına baxdı, bir anlıq duruxsa da – bu qızın başı xarab olub gecənin bu vaxtı nəylə gedəcək..
- Nərgiz! Nərgiz səninləyəm. Xanım qız bir dayan.
Kənan nə qədər sürətli yerisədə Nərgizə çata bilmirdi. Nərgiz isə Kənanın səsini eşitsə də özünü duymamazlığa vurub sürətlə addımlayırdı. Amma Kənan elə Nərgiz bağırdı ki, özündən asılı olmayaraq dayandı və əsəbi baxışlarla ona tərəf çöndü.
- Nədir! Nə səsini atmısan başına? Dedim axı mənim işim bitdi.
- Tək hara gedirsən bu vaxtı? Saatdan xəbərin var sənin?
- Sayəndə taxi ilə gedəsi olacağam, avtobus və metro artıq bağlanıb. Olan qalan pulumu da ora xərcləyəcəyəm. Ehh... səndən kimə xeyir gələr ki
- İcazə ver mən aparım.
- Oldu... başqa arzun.. bəlkə evimə də dəvət edim çaydan yeməkdən... mənə bax, gözümə bax.. Axmağa oxşayıram?
- Yox, oxşamırsan. Özüdür ki, varsan
- Tərbiyəsiz
- Nərgiz!
- Nədire adımı əzbərləmisən elə bil... Nərgizlə Kənan didişəndə çalan telefon zəngi hər ikisini sakitləşdirdi. Nərgizin telefonu çalırdı. Əlini telfonuna atanda ekranda gördüyü nömrədən üzü döndü. Üzünün ağardığını görən Kənan özünü o yerə qoymasa göz ucu onu izləməkdə davam edirdi. Nərgiz telfona rədd cavabı verib çantasına atdı.
- Mən getməliyəm. Bunu elə sakit tonla dedi ki, elə bil bayaq səsini başına atan qız deyildi. Sakit ton Kənanı lap şübhələndirdi.
- Nərgiz dayan! Yaxşısan
- Sabah gəlib qalan işləri görərəm.
- Adam kimi danışmağı bacarırmışsan ki.
Kənanın bu sözünə Nərgiz elə bir baxış atdı ki, Kənan özündən asılı olmayaraq bir addım geri çəkildi. Zəng edən kim idisə onu quzuya çevirmişdi. Eyni zamanda da