r kəs onun üçün olduqca narahat idi. İndi nə baş verdiyini bilmək istədikləri vaxtda Nərgizi dilə tutub otağın qapısını aça bilmirdilər. Özünə nəsə edər qorxusuyla qapını sındırmaq istəsələrdə Nərgiz bircə anasını otağa girməyə icazə vermiş hər şeyi ona danışıb, özünü toparlaması üçün vaxt istəmişdi. Amma bu müddətdə nə yedi nə içdi. Vüsal da qapıya çox gəldi, amma hər kəs onu Nərgizdən uzaq dayanması üçün hədələyirdi. Nərgiz çox güclü qız olduğundan hər kəs onun özünü toparlayacağını bilirdi. Bu sadəcə 2 gün çəkdi. 2 gün sonra üzündə təbəssümlə öz həyatına qaldığı yerdən davam edirdi. Yəni hər kəs üçün, amma içində qopan fırtınalardan bir özü xəbərdar idi bir də Ülviyyə. İndi Kənanadan gizlətdiyi göz yaşlarını axıdaraq evə girdi. anası narahat şəkildə qabağına qaçdı. Onu uzun zamandır belə görməmişdi. Evə gec gəlməsinə hirslənsə də haradan gəldiyini bilirdi. Nərgiz anasından heç nə gizlətmirdi. Olanları anasına danışdıqca daha da ağlayırdı.
- Əllərinə sağlıq oğlanın.. ohhh nə yaxşı ki ağzını burnunu partladıb.
- Ana!
- Nədir o alçağın hələ üzü var bura da gəlir. Qızım bu səni rahat buraxmayacaq. Biz ən yaxşısı polisə şikayət edək. Mən qorxuram
- Qorxma.. heç nə edə bilməz.
- Özün bil, amma mən qorxuram. Sabah atanla da danışacağam. Lazım olsa buralardan köçüb gedərik
- Yox daha nələr. Ana o heç nə edə bilməz.
- Nərgiz bu 6 ayda başına açmadığı oyun qalmadıye. Hər gün sənə evə gələnə kimi tikan üstündə otururam.
- Narahat olma mən bilirəm neyniyəcəyəm. Nərgiz artıq başında planlar qurmağa başlamışdı. Əslində Vüsala həm nifrət edirdi, həm də onu hələ də sevirdi. Vüsal ilk aylarda dəfələrlə gəlib üzr istəsə də peşiman olmadığı üzündən bəlli idi. Amma 2 ay sonra Nərgiz onu yenə bağışlamağa hazır idi. Bu dəfə də telefonuna gələn sms onu bu sevdadan vaz keçməyə vadar etdi. Yenə eyni qadından bu dəfə “mən Vüsaldan hamiləyəm, aramızdan çəkil” deyə yazması ilə bütün dünyası alt üst olmuşdu. Bunu yalnız Ülviyyəyə demişdi. Ağlayıb sızlamağı qətiyyən sevmirdi.