güvənmək olmazdı. Hər şeyi bilmək istədi. Olduğu kimi. Nərgiz isə otağında işdən başını qaldırıb – yox bu belə olmayacaq. Istirahət lazımdır bir az.. Telfonunda sevdiyi şən mahnılardan birini qoyaraq otağında yavaş -yavaş gəzişməyə başladı. Və mahnının ritmini tutub özündən asılı olmadan otaqda oynamağa başladı. Qapının aralı olduğunu görən Kənan otaqda Nərgizin oynadığın görəndə üzündə təbəssümlə onu azca aralı qapıdan seyr etməyə başladı. Musiqi o qədər də ritmik deyildi, Fransızca mahnı olduğundan sözlərini baş düşməyən Nərgiz yenə də mahnını ifa edirmiş kimi özünü müğənni kimi təsəvvür edirdi. Kənan qapını azca da aralayıb onun hərəkətlərini seyr etdi. Bu qız elə bil rəqs etmir arı sancmasından qıvranırdı. Özünü saxlaya bilməyib onun qəribə hərəkətlərinə gülürdü. Artıq mahnı ilə yanaşı qəribə səsin də gəldiyini eşidən Nərgiz mahnını saxlayanda bunu qəh- qəhə səsi olduğunu anlayır. Arxaya dönəndə Kənanı əli mədəsində gözündə gülməkdən yaranan yaşlarla görür.
– indi gəl bunun dilindən qurtula da.. Nərgiz qızarmış halda hələ də gülən Kənana baxırdı.
- Nədir niyə gülürsən. Ayıb deyil sənə başqalarının otağına gizlin girirsən.
Kənan isə hələ də özünü saxlaya bilmirarada Nərgizi yamıslayan tərzdə hərəkətlər edir daha da gülürdü. Nərgiz onun bu halına əsəbiləşib çantasını götürüb otaqdan çıxır. Arxaya döndüyündə Kənan hələ də qapıda gülür onu yenidən yamıslayırdı.
- Səfeh.. uff.... sənə bu da azdır Nərgiz xanım. Dayan görərsən sən.
Gün beləcə bitmişdi.
Amma sabah nə ilə gələcəkdi özü ilə hansı sürprizləri gətirəcəkdi bilnmirdi. Hər kəs şirin yuxuya dalarkən Şəhriyar içini yeyən şübhələrlə gözünü bir nöqtəyə zilləmişdi. Bu işin əslini sabaha öyrənmə\səydi rahat olmayacaqdı.
Səhərin açılması ilə ayağa qalxan Ülviyyə hazırlaşıb işə gedərkən anası onu qapıda saxlayır.
- Bu gün işdən tez çıxacaqsan
- Yox, işlər çoxdur, Nərgizin işinə də kömək edəcəyəm.
- Hə yaxşı.
- Nədir ki?
- Heç nə get sağ salamat.
Ülviyyə anasının baxışlarını qaçırmasından başa