? nedir, yoxsa düşunursen ki, oglanlarin arxamca qacmasindan xoşlanan biriyem?
- men ele demedim. Amma bir oglan qizdan üz gormese
-Sehriyar saxla maşini.
- Uşaqliq eleme
- Saxla dedim. saxlamasan qapini acib tullanacagam. saxla.
Sehriyarin masini saxlamadigini goren Ülviyye elini qapiya atir.Qapini acanda ise Sehriyar eylece basaraq onun elinden tutur.
- Neynirsen sen? Deli olmusan?
- Burax elimi! Ülviyye Sehriyarin elinden cixib yola qacir. Yolun ortasinda dayanan masina siqnallayanlar, yol ile qacan Ülviyyeni vurmamaq ücun basilan eyleclerden cixan sesler bir birine qarisdi. Sehriyar masini yoldaca qoyub Ülviyyenin arxası ile qacir. onu qolundan tutub maşina teref aparir. - burax meni! getmiyeceyem burax!
-Sesinin tonunu azalt ve kec masina. Sehriyar sakit, amma ele qezebli sesle demisdi ki, Ülviyye sesini udmus masina oturmusdu.
Maşını sürətlə sürən Şəhriyar bir əli ilə Ülviyyənin qolunu sıxmışdı.
- Burax incidirsən. Burax dedim.
Şəhriyar maşını yolun kənarına verib birdən əyləcə basdı.
- Bəs sən? Sən də mənim canımı incidirsən. bunu neyniyək?
- Sən mənə inanmırsansa deyəcəyim bir şey yoxdur.
Şəhriyar əlini rola vurub – Ülviyyə məni dəli eləmə. o kimdir, axı nə ixtiyarla sənə toxunur. Sənə toxunmağa qıymadığım halda o ərklə sənin burnuna çırtma vurur. Nərgiz həmin anda köməyə möhtac olmasaydı onun o əlini çoxdan sındırmışdım.
- Şəhriyar qışqırma!
- Qışqırmıram!
Şəhriyar qışqırmıram desə də bağırtısı qulaq batırırdı. Birdən hər ikisi də susdu.
- Ülviyyə, sən başa düşmürsən
- …
- Anlamırsan ki, onu orada görəndə sənin qarşında elə qürrələnib dayanmağını görəndə qısqanclıqdan dəli oldum. Hə mən qısqandım. İstəmirəm kimsə sənə mənim baxdığım kimi baxsın. Bu mümkün deyil onsuzda, amma yenə də istəmirəm.
Ülviyyə artıq dözməyib ağlayırdı. Bir az susduqdan sonar olanları Şəhriyara danışdı. Şəhriyar onun gözünü silə silə
- Ağlama.. mən hər şeyi yerinə qoyacağam.
- Necə?
- Gedib Rəşadı öldürərəm.
- Şəhriyar!
- Yaxşı yaxşı