n əli ilə ağzının qanını silib – Sənə sözü var dedi. Nərgiz gözlərini Kənana dikmişdi. Kənan da gözünü ondan çəkməyərək əli ilə Vüsalı tərpədib – denən! Deyə əmr etdi. Nərgiz qaşlarını çatıb Vüsala baxanda qaşının partladığını gözünün üstünə qan axdığını gördü. Elə ağzı burnu da bir birinə qarışmışdı. İçi narahat oldu əvvəlcə, amma nədənsə əvvəlki kimi incitmədi Vüsalın yaralı olması. Vüsal sakitcə Nərgizə baxmadan başı aşağı şəkildə - Nərgiz səni sevirəm dedi. Kənan isə Vüsalın boynundan yapışdığı əli ilə bir daha onu silkələyərək. Onu sən demirsən, sənin deyəcəyin başqa söz var. Vüsal əlini yumurq şəklində sıxıb – Bağışla dedi.
- Davam elə, denən ki, bir də səni narahat etməyəcəyəm.
- Bir də səni narahat etməyəcəyəm
- Söz ver.
Nərgiz onların bu dialoqunu izləyərkən birdən ayılmış kimi- bəsdirin. Dedi. Sonra Kənana baxaraq sakitcə- burax onu getsin.
- Amma onun deyəcəkləri bitməyib.
- Mənə lazım olanı dedi. Bir daha narahat etməyəcək, burax getsin.
Kənan sakitcə ona baxaraq əlini Vüsalın boynundan çəkib – gedə bilərsən. Bir də səni burda görsəm dediyimi eləyəcəyəm. Özün bil. Seçim sənindir deyə hədə qorxulu baxışla ona zilləndi. Vüsal isə başı aşağı şəkildə oradan uzaqlaşdı. Nərgiz Vüsalın getdiyini görüb. – burda nə gəzirdin? Səni dəvət edən olmuşdu?
- Dilindən nə vaxtsa şirin söz çıxır?
- Hə bayramlarda. Indi isə bayram deyil. Niyə gəlmisən?
- Səndən üzr istəmək üçün. Xəstəxanaya düşmənə az da olsa səbəb oldum. Sonra aşağıda Vüsalın yaxınlşadığını görüncə düşündüm ki..
- Düşünmə...çox xahiş edirəm bir daha mənim probemlərimi həll etməyi düşünmə.
Kənan əlindəki gülü yerə ataraq – deyən lazımdır axı mənə bu lazımdır.
- Ay sağol sənə bu lazımdır?
- Yox.
- Onda sağol deyib qapını bağlayan Nərgizin hərkətinə hirslənən Kənan qapını bir daha bərkdən döydü. Nərgiz qapını açınca – Nə var! Deyə qışqırdı. O isə Nərgizin qolunu bərk tutub içəri keçdi.
- Bir də mənim üzümə qapını bağlasan incimə məndən.
- Nədir indi məni döyəcəksən?
- Deyəsən