Menim qızımı isteyenler çoxdursa onun ne günahi. Qızımin adıni ceken de ilk siz oldunuz.
- Reşad istemeseydi men hec dinmezdim de
- mene bax minnet vurma. Qizi mini isteyer biri alar. Reşad o biri ola bilmeyibse burda hec kimin gunahi yoxdur. istederdi özunu. Sagol - deyib telefonu bagladı.
buna baxe. Hele bir minnet vurur. senin minnetin olsun.
- yene ne danisirsan oz ozune Gülnaz xanım? bu Ülviyyenin atası idi. divanda oturub esebinden ellerini ovusduran Gülnaza baxdi.
- Hec. bos ver. Sen maraqlandin? Nece oldu?
- he maraqlandim. dediler cox yaxsi ailedir.
- Kimlerdendir? taniş deyil?
- Yox. Amma bu meni qorxudur. Qizi tanimadigimiz aileye gondermek. ne bilim. Kimden soruşdum menfi hec ne demediler. Amma ailenin ıcde nece oldugunu bilmirik. kesilmemış qarpiz kimidir.
- ay kişi dayan gorek. Qızı verdin getdi. hele bir gelsinler baxaq taniyaq. Her isteyene qız vererler?
- Hə..
- sən de görüm kimdirlər, kimlərdəndirlər?
Gülnaz bu sualına cavab almamış Ülviyyə tələsik içəri keçib – mən gecikdim, ata zəhmət olmasa məni işə aparasan?.. Metro ilə getsəm lap gecikəcəyəm.
- Hə, gəl gedək. Gülnaza baxıb göz vurub- axşam danışarıq dedi.
Nərgiz isə çoxdan işə gəlmişdi. Şirkətə gəlib ərizəsini yazacaqdı. Bu dəfə qərarlı idi. Otağına keçməmiş bir başa kadrlar şöbəsinə gedəcəkdi. Otağına getsə Ülviyyə onu dilə tutub qoymaya bilərdi. Bunları düşünüərək şirkətə daxil olanda qəribə baxışları üzərində hiss etdi. Nədənsə hər kəs ona bu gün qəribə baxışla baxırdı. Kimisi öldürücü, kimisi əylənirmiş kimi, kimisi də şad. Heç nə anlamadan kadrlar şöbəsinin qapısına getdi, amma bağlı idi – Bu qız da işə vaxtında gəlməzeee... otağına gedib gözləməyə qərar verdi. Kənanın otağının yanında olduğundan bu gün ən son görmək istədiyi insandır deyə ayaqlarını ucu ilə otağına doğru addımladı. Qəribə qoxu gəldiyini hiss etdi. Bu qoxu ona tanış idi deyə tez nəfəs almadan əlini ağzına tutub otağın qapısını açdı. Başını qaldırmamış hiss etdi ki, kimsə qapını onun əlindən çəkib