başqasını görümr
Kənan ömründə ilk dəfə idi ki, bu qədər yalanı ard arda uydururdu.
- Heyf, mənim bəxtimə ancaq elə qızlar ya evli olur ya nişanlı ya da rəhmətə getmiş. Özü bu sözünə ürəkdən güldü, Kənan isə yalandan gülümsənərək artıq Yusifi işə götürdüyünə peşiman olurdu.
Ülviyyənin anası Gülnaz xanım artıq elçilər bu gün gələr sabah gələr adı ilə hər gün evi dərindən təmizləyir kim haradasa oturmaq istəsə - yavaş ol dağıtma qonaq gələ bilər deyirdi. Görünür ki, qızının xoşbəxtliyini görüb artıq etriaz etməyəcəkdi. Ülviyyənin atsı Kamal bəy içəri daxil olarkən. Gelnazı yenə evi yığışdıran görüb – Bəsdir də, bu evi nə qədər təmizləyərlər.
- Neyim gəlib desinlər nə pinti anası var. Qızı da ointidir yəqin. Eşitməmisən deyiblər anasına bax qızını al.
- Səni görən olsa evinə baxmadan qızını alaralar.
- Bu kompliment idi indi yoxsa nə.
- Ehh Gülnaz.. illər məni qocaldır amma səndən zərrə qədər heç nə almır. Ülviyyənin indiki halının görəndə ilk dəfə səni grdüyüm gün yadıma düşür.
Gülnazın ən az istədiyi şey keçmişi xatırlmaq idi.
- Mən sənə çay gətirim deyib cəld otaqdan çıxır.
Kamal bəy isə üzünə qonan kədərlə başını bulayıb. -İllər keçib axı.. illər.. deyə öz özünə danışmağa başlamışdı.
Şəhriyar Ülviyyənin narahatlığını gördükcə özü də narahat olurdu. Axı vəd vermişdi ona demişdi ki, Ülviyyəni tez bir zamana özünə istəyəcək. Ülviyyə əslində onun yanına gələn qadına görə pis olmuşdu naraatlığı ondan idi, amma Şəhriyar bunu özü ilə əlaqələndirirdi. – Ülviyyə inan mənə, bu məsələi tez br zamanda həll edəcəyəm
- Hansı məsələni?
- Elçiliyi deyirəm
- əlbəttə inanıram. Narahat olma. Əsas odur ki, valideynlərimiz razıdır. Ülviyyə bu sözü deyərək Şəhriyara baxırdı. Bəlkə nəsə hiss edər, bəlkə onun valideynlərinin istəmədiyini deyər. Şəhriyarsa onun üzünü əlləri arasına alıb - əlbəttə ki. Bir birini uzun uzun gözlərini içinə baxanda Şəhriyar onu öpmək istədi. Ülviyyə isə cəld çəkilib utanaraq – mən gedim deyib maşından düşüb qaçdı. Şəhriyar onun bu