nə eşitmədilər. Ona görə yox ki, otaq uzaqda idi ona görə ki, heç kim danışmırdı. Səlim bəy arada göz altı Şahnaza baxır baxışlarını Kamal bəydənn qaçırırdı. Kamal bəy isə düz Səlim bəyə baxırdı. Və bu baxışlar heç də evində qonaq qarşılayan ev yiysəi baxışı deyildi. Daha çox qısqanclıq və hikkə var idi.
- Heç kimin dillənmədiyini görən Şəhriyarsa get gedə ürəyi sıxılır az qala bağıracaqdı. Atasına tərəf əyilib
- Nə olub sizə? Belə edəcəkdinizssə gəlməzdiniz. Həm qrup yoldaşı olmusunuz deyirsiniz həm danışmağa söhbət tapmırsınız. Səlim bəy astaca oğluna – oğlum məncə biz indi gedək. Başqa vaxtı gəlib istəyirik qızı.
- Nə? Ata nə danışırsan sən
Bu an Gülnaz xala içəri girdi. Çay gətirmək adı ilə getmişdi, amma əliboş qayıtdı. Gözlərindən və burnunun qızarmağından bəlli idi ki, ağlamışdı. Qonaqların qarşısında dayanıb baxışını qaldırmadan – siz getsəniz yaxşıdır, bizim sizə verəcək qızımız yoxdur dedi.
Hər kəs bir anlıq ayağa qalxdı. Kamal bəy xanımının yanına gəlib onun çiyninə əlini qoyub. – məncə də bu söhbət burada bağlansın.
Şəhriyar isə dəli olmuş kimi – niyə? Başa düşmədim. Mən sizin qızınızı incidə
- Oğlum söhbəti uzatma gedirik. Atasının bu sözünə Şəhriyar lap dəli oldu. Ülviyyə isə söhbəti eşidər eşitməz otağından qaçaraq qonaq otağına gəldi. Ülviyyəni görən səlim bəy nəfəsini bir anlıq tutdu. əlindən telefonu sürüşüb düşdü. Gülnaz onun bu halını görsə də əhəmiyyət verməməyə çalışırdı. Amma Kamal bəyin əlinin altında olduğu üçün titrədiyini istər istəməz hiss edəcəkdi. Kamal bəy isə onun çiynini daha da sıxaraq gözü ilə sakitləşməyinə işarə vurdu.
Ülviyyə - eşitdiklərim doğrudur? Deyə reaksiya verdi.
- Axı niyə? Şəhriyar?
- Bilmirəm ülviyyə inan mən də heç nə bilmirəm? Ana ata, siz küsülü olmusunuz bu ailəylə, niyə qrup yoldaşlarını illər sonra gördüyünüzə sevinmədiniz niyə elçilik etmirsiniz? Mənə kimsə izah edəcək
- Oğlum gedirik. Aşağıda səni gözləyəcəyik. Deyib Səlim bəy Şahnaza başı ilə getmək işarəsini verdi. Şahnaz Gülnazın