s aldı. Nəfəsinin titrədiyindən nə qədər ağır olduğunu anlayan Nərgiz – istəyirsiniz sonra davam edərsiniz. Deyə Gülnaz xalanın əlindən tutdu. O isə gözləri dolmuş şəkildə başını yox kimi yellədi.
- Ona qışqırmağa başladım. Niyə məktubumu oxumadığını niyə mənimlə maraqlanmadığını niyə elçi gəlmədiklərini deyə qışqırmağa başladım. O anda - nə məktub mənə məktub gəlməyib dediyində səsimi necə başıma atmışdımsa əhəmiyyət verəyib danışmağa davam etmidşim. O isə əli ilə ağzımı yumub. Indi mənə qulaq as dedi. Atama dedim, amma o mənə uzaq qohumuza söz verdiyin dedi.. bu sözə yerimdə donub qalmışdım.
- Necə yəni? Və?
- Atam söz verib başa düşürsən.
- Başa düşdüm söz verib. Və? Neynəmək fikrindəsən.
- Gülnaz...mən... mən onun sözündən keçə bilmərəm. O boyda kişinin sözünü yerə salsam ailəmiz nəslimiz ondan üz döndərər.
- Aaa nə gözəl... toyuna çağırmağa gəlmisən?
- Gülnaz
- Nə Gülnaz! Nə!! Nə!! Nə!! Bəs mən? Mənə verilən vəd!
- Mən bilmirəm. Elə bilirsən mənə asandır.
- Əlbəttə asandır. Sən kişisən mənsə qadın. Mən sözümü keçirdə bilirəmsə ailəmi razı sala bilərəmsə sən də edə bilərsən.
- Gülnaz sənə demək asandır. Sənin ailən...
- Nə? Mənim ailəm səninki kimi hörmətli deyil? Səhvin var Səlim səhvin var.
- Mən elə demək istəmədim.
- Sən elə bunu demək istədin. Səlim əgər bu həftənin sonuna qədər həll etməsən elçilik məasələsini mən Kamala hə deyəcəyəm. Ömürlük məni itirəcəksən bunu bil. Indi get atanla danış.
- Gülnaz!
Bir həftə keçdi, amma ondan səs səmir yox idi. Sonra...sonra yenə görüşdük və mənə dediyi söz – mən bacarmayacağam oldu. Təsəvvür elə Nərgiz. Ailəmi razı salmışdım bu bir həftə içində o isə mənə dedi ki, mən bacarmayacağam. Ona nələr demədim. Qorxaq cəsarətsiz alçaq... hər şey.. Hətta sonda xoşbəxtlik arzulamadığımı belə dedim. Çünki ona dedim ki, onun kimi yalançı vədlər verən biri onsuzda xoşbəxt olacaq. Və gördüyün kimi xoşbəxtdirdə bir oğlu var və mənim ən yaxın rəfiqəmlə evlidir. Gülnz xala acı acı gülümsündü.
- Bəs siz