eksik olan ofisiant idi o da gelmiş oldu.
- Sifarişleriniz. Deyib yemekleri masanın üzerine qoydu. Nergiz ofisiant uzaqlaşan kimi – biri mene izah edecek ki, burda ne baş verir. Deye sert şekilde dillendi. Yusif stul çekib nergize yaxın eyleşerek her şeyi başdan danışmağa başladı. O danışdıqca Kenan qaşlarını çatır baxışını qaldırmadan ağır ağır nefes alırdı. Onu bu saat düşündüren Nergizin gözünde yalançı veziyyetde düşmesi idi. Nergiz ise Yusif danışdıqca Kenanı izleyir dodaqlarını dişleyirdi. Celd ayağa qaqlxaraq – geceniz xeyre qalsın beyler deyib getdi. Onun bu sakit tonu Kenanı lap pis eledi. Anladı ki, nergiz artıq onu bağışlamayacaq. Qızın adına yalandan söz çıxarmaq onun ede bileceyi en böyük sehv idi. Masanın arxasından terpenmek istese de Yusif artıq çoxdan Nergizin arxasınca getmişdi.
- Nergiz, Nergiz gözle..
- Ne var?
- Yeni bütün bunlar yalandır?
- Yusif bey meni axmaq sayırsınız?
- Niyeki?
- Ne ise.. sağolun
- Nergiz icaze ver men aparım
- Icaze vermirem.
- Nergiz menim günahım nedir? Yalanı deyen Kenandır.
- Sen nece dostsan? Dostunu satmısan hele bir gelib yene de onun arxası ile danışmağa davam edirsen.
- Ne dexli?
- Çox dexli. Men satqınlarla heç salamlaşıb sağollaşmıram da. Ele ona göre sağollaşmadan da gedirem. Yusif onun qolundan tutub. –besdir özünü naza qoydun.
- Elini çek ondan. Kenan qezeble gelib yusifin yaxasından yapışdı. – bir de ona toxunsan menden incime. Bu sehne Nergize tanış gelirdi. Artıq ikinci defedir ki, Kenan eyni qezeble kimese nergize toxunduğuna göre el qaldırırdı. Ve yene de bu sehneni izlemeye davam etmeyecekdi. Oradan uaqlaşaraq Ülviyyegile geldi. Ülviyye her zamanki kimi düşünceli şekilde otağında oturmuşdu. Nergiz Gülnazla salamlaşıb içeri keçmek istedi. Gülnaz onu saxlayıb – ona başa sal ki, ne vaxta qeder bele davam edecek. Artıq buna öyreşsin.
- Neye Gülnaz xala. Ele bilirsen şehriyar onu atacaq, heç Ülviyye de ondan vaz keçen deyil.
- Xeyal qurmasın boşuna nergiz. Olmaz. Olacaq iş

<< 1 ... 97 98 [99] 100 101 ... 178 >>