a yerimdə dikəlib yalın ayaqlarımı döşəməyə basdırdım. Başım zonquldayırdı. Sanki beynimin içində su var və mənimlə birgə hərəkət edirdi. Bir-birinə qarışmış saçımı qaşıyaraq ayağa qalxdım. Qapıya tərəf irəliləyirdim ki güzgüyə düşən əksimi görən kimi ayaq saxladım. Bir dəqiqə...Güzgüyə doğru tərəddütlə bir addım daha atdım. Mavidən qırmızıya dönmüş şişkin gözlər, dağılmış qırmızı saçlar...Üzümü turşutdum. Sözün əsl mənasında qorxunc görünürdüm. Bu vəziyyətimi daha izləyə bilməyib hamam otağına keçdim. Gündəlik işimi gördükdən sonra mətbəxə irəlilədim. Bizim qız mahnı oxuyaraq oyan-buyana gedirdi. Bu halına gülümsədim. Dəli qız! Məni görməsiylə dayandı.

"Susi durmusan? - gülümsədi - "keç otur süfrə hazırdı". İçəri keçib masaya göz gəzdirdim. Türklər demiş bir quş südü əksik idi. Ən çox sevdiyim isti bulkadan da var idi. Yəqin ki tezdən durub marketə getmişdi.

"Bu qədər şeyi kim yeyəcək?" - masa arxasında əyləşdim.

"Təbii ki, biz, gözəlim" - çayları masaya yerləşdirib özü də əyləşdi. İsti bulkanı əlimə alıb dişlədim. Mmm...Ağzımda dağılarkən buraxdığı tam...

"Onlar üçün tam on-beş dəqiqə sıra da gözləmişəm" - qaşlarını çatdı - "Ancaq, sənin məmnun ifadəni görməyə dəyərdi" - həvəslə dediyi sözlərə qarşı gülümsədim. Canım rəfiqəm. Yaxşı ki var...

"İndi özünü necə hiss edirsən?" - şən çıxan səsi cılızlaşdı.

"Yaxşı" - ağzımdakı tikəmi udub çaydan bir qurtum içdim.

"Yalan danışma" - ağzını büzdü - "bərbad görünürsən". Gülümsədim. Açıq sözlü rəfiqəm mənim.

"Sən niyə yemirsən?".

"Mən süfrəni hazırlayanda atışdırmışdım" - çayından bir qurtum aldı.

"İndi işdə olmalıydın bilirsən?". Söhbəti nəyə gətirmək istədiyini bilirdim.

"Bilirəm" - çayı masaya qoyub çatılmış qaşlarla üzümü baxdı.

"Suay, heçnə olmamış kimi davranassan?" - səsini qaldırmağı ilə çalxalanan beynimə qarşı üzümü turşutdum. Mütləq dərman içməli idim.

"Başqa neyləyim?" - bezginliklə gözlərimi ona çevirdim. Hər kəs məndən nəsə gözləyirdi.

"Təslim olmayıb, ona gününü