Kobud barmaqları arasında döndürdüyü qələmi masaya qoyub ayağa qalxdı. İstəmsizcə udqundum. İndi öldün, Suay! Qarşımda dayanmağı ilə sərt qoxusu burnuma doldu.

"Mənə qarşı gəlirsən?" - qaşlarını havaya qaldıraraq eyhamla soruşdu. Yıxılmamaq üçün bədənimi gərdim.

"Xeyr, sadəcə, doğruları deyirəm". Şükür! Səsim titrəməmişdi. Əyilib üzünü üzümlə eyniləşdirdi. Lənətə gələsən! Dünən də tam bu vəziyyətdəydik.

"Kiçik bir qızcığaz mənə doğruları öyrədəcək?". Qaralar o qədər yaxınımda idi ki...Nəfəsi üzümə vururdu. Bir addım geriləmək istədim, ancaq təslim olduğumu düşünməsin deyə cəld fikrimdən daşındım.

"Xeyr" - udqundum - "M-əqsədim o deyildi". Zibil! Səsim titrəmişdi! Gözlərimin içinə baxırdı...Birdən geriyə getməsi ilə diksindim. Başqa bir şey edəcəyini sanmışdım. Çevrilib masaya yaxınlaşdı. Sənədlərin olduğu yerdə dayanıb mənə doğru çevrildi.

"Ya bu sənədləri bu gün ərzində nəzərdən keçirib gətirərsən" - başını yana doğru əydi - " ya da ki, gedərsən". Dodaqları yana doğru qıvrıldı. Əylənirdi deyəsən! Təslim olmayacaqdım! Dabanlarımı yerə basdıraraq tam qarşısında dayandım. Gözlərimi bir an belə qaralardan ayırmadan astaca əyilib sənədlərimi əlimə aldım. Ağır idi...

"İşdən qorxduğumu sanmayasınız deyə bu sənədləri nəzərdən keçirəcəm" - qaşları havalandı - "o ki aldı işdən getməyimə, hələki vaxtı deyil"- baxışları gözlərimdə dondu. Hiss etdirməməyə çalışsa belə beynində sual işarəsi qoyduğuma əminəm. İstər-istəməz gülümsədim. Gör necə olurmuş, Ayaz bəy! Cavabını gözləmədən geriyə dönüb iti addımlarla otaqdan çıxdım.

Yuppi! Bu dəqiqə ortalıqda tullanıb-düşmək, dəlicə rəqs etmək gəlirdi içimdən. O qədər də çətin deyilmiş ona qarşı gəlmək. Yox, yox! Özünü aldatma, Suay. Çətin idi. Özüdə Çox...

Otağımın qapısını ayağımla itələyib pinqvin yerişi ilə sənədləri necə gəldi masaya tulladım. Off! Necə də ağır idi. Hər iki əlimlə ağrıyan qollarımı ovuşdurdum. Şükür, qollarım yarı yolda qopmamışdı. Stulu çəkib masa arxasında əyləşdim. Bunları səhərə ancaq