Farishka, demishdim axi. Bu ushaqliq hissi idi. Etrafimda o vaxt en qeseng qiz Nazrin idi, men de fikirleshirdim ki, niye de sevmeyim onu?- bunu deyib gulumsedi.
- Degig deyirsen?
- Niye yalan deyim ki? Sen niye sorushursan?
- Hec, shekle cox diggetle baxdin, ona gore.
- Shekilde sene baxa bilmerem? Cox qeseng gorunursen..
Ele bunu demishdi ki, qapinin zengi calindi.
- Nazrishagil geldi. Amma bax deme ha hec kime hec ne. Soz vermisen,-deyib qapini acmagha getdim.
Gelen ancaq Nazrinle Harun idi, Nazrin ozunu pis hiss etdiyinden bir az tez cixmishdilar emimgilden.
Nazrin Elxani bizde gorub teeccublense de, hec ne demedi. Harunla Elxan bir-birlerini tanidiglarindan sohbete bashlamishdilar. Nazrin meni netbexe cagirib:
- Elxan ne eceb burdadir?
- Hec, yemeye getmishdik. Evde tek qoymadi meni.
- Lap yaxshi. Sene esas xeberi deyim?
Nazrinin uzunden nese yaxshi shey oldugu melum idi.
- Hamileyem?
- Ne???
- Ay qiz, yavash..
- Harun bilir?
- Aha, bilir, gormedin uzundeki ifadeni? Pillekenlari cixmagha qoymur meni indiden, qucaginda cixardi.
- Sevir, ona gore.
- Bilirem,- Nazrin hec ne demese de, gozlerinin ici gulurdu. Ilk defe idi ki, onu memnun gorurdum.
Nazrini bir dfee de qucaqlayib:
- Cox sevindim, bu gun aldigim en yaxshi xeberdir,-dedim.Nazrinle otagha kecdikde, dozmeyib Harunu da qucaqlayib "tebrik edirem" dedim. Bir tek Elxan key-key bize baxir, ne bash verdiyini anlamagha chalishirdi. Meseleni ona da deyende o da sevincimize qoshulmushdu. Indi onu Nazrinin yaninda gordukce, hereketlerine digget yetirdikce, dogrudan da, bayagki sozune inanmishdim: Nazrine munasibeti cox adi idi, hereketlerinde hec bir gerginlik, narahatciliq, sunilik yox idi.
Hemin axsham coxluca Harunun "Nazrin, sen orda oturma, burda otur", "sene beyem kofe olar? Icme o kofeni", "ureyin nese isteyirsen, gedib alim" (ele bil ki, serbest shekilde gedib nese ala bilecekdi, tanimirdi Bakini hec) sozlerine gulmushduk.
Elxan bir az da oturub getdikde qapinin agzinda men