. Elxan eyilib gozumun yashini sildi, yanagimdan opub:
- Bax, zenglerime cavab ver ha, nigaran buraxma meni-deyib qacaraq dushdu pillekenleri.Elxanin gedishinden br hefte kecmishdi. Nazringil de artig Londona qayitmishdilar, mamanin bir ureyi de onlarla beraber getmishdi. Neve gozlemek hec de asan bir shey olmamalidir, hele menim mamam kimi narahat bir insan ucun.
Bir axsham mama ile metbexde oturub qehve icir, sohbet edirdik. Nazrin toksikozdan cox eziyyet cekdiyine gore, mama ona gore cox nigarancilig cekirdi.
- Ne pisdir, balanin yaninda olmamasi, elinin catmamasi, her istediyinde gedib onu gormemek.
- Mama, narahat olma, men seni tek qoyan deyilem. Bakidan kenara getmeyecem, yaninda olacam hemishe.
- Indiden yerine yetirmeyeceyin sozler verme,- maam gulumsemishdi, - ne bilirsen, belke, seninde taleyin Bakidan kenarda olar?
- Olmaz, narahat olma. Seni tek qoymaram hec vaxt.
Elxan Zaurla ne danishmishdi, bilmirem, mene demirdi detallari. Amma o defeden sonra Zaur mene zeng etmir, narahat etmirdi. Zaurun birden-bire bele sakitleshmesi meni teccublendirirdi, dogrusu. Rahatligla el cekecek biri deyildi axi. Belke, men Zaura hagsizliq edirdim, onu yaxshi tanimirdim, gozumde lap qorxulu etmishdim onu...
Artig Mahirin menim her addimimi mushayiet etmesine oyrenmishdim. Seherleri duz blokun qarshisinda meni qarshilayar, universitet binasinin girishine qeder oturer, hansisa kafeye, kinoya, magazaya ve s. getdikde ise duz qapiya qeder meni tek burazmadi. Gorunur ki, Elxandan ciddi telimatlar almishdi. Ozumu amerika kinolarinda milyoner qizlarina, Mahiri ise onlarin cangudenlerine oxshadirdim, bu da meni narahat edirdi. Qiragdan bu veziyyetin gulunc gorduyunu bilirdim, Sofi veziyyeti basha dushse de, qrup yoldashlarim, refigelerim meselenin teferruatlarini bilmirdiler, ve bu halima gulurduler... BU da ki, elbette ki, xoshuma gelmirdi. Elxana bir nece defe bunu demek istesem de, qulaq asmaq istememishdi argumentlerime, "hec ne senin tehlukesizliyinden daha vacib