Sofinin, ne de onun valideynlerinin gozunun qabaghina cixmaq istemirdim.
Eve qalxib koridordaki guzguden ozume baxdigimda, meni daha pis aglamaq tutdu. Ust-bashim toz icinde, uzumde Zaurun shillesinin izi.
Hec ne demeyin, qonaq otaghindaki divana uzanmishdim. Bilmirem, neye daha pis olurdum? Hansisa axmaghin mamam haqqinda, menim haqqimda ele demesine? Ilk defe kiminse mene el qaldirdigina? Zaurun bele bir vehshiye cevrildiyine? Ya ozumun axmagligima…Zaurdan iyrenirdim, en cox ise ozumden iyrenirdim. Divandna qalxmagha ozumu mecbur edib, hamama getdim. Soyug su hisslerimi keyleshdirer fikirleshsem de, alinmamishdi. Uzumdeki o leke hele uzun muddet meni rahat buraxmazdi.
Xalatimi geyinib qonaq otaghina kecdikde, telefonum zeng calirdi. Elxan idi zeng eden. Elxana da nifret edirdim, meni tek buraxdigina, meni qorumaq ucun yanimda olmadigina gore. Indi fikirleshende Elxana nifretimin esassiz oldugunu bilirdim. Sadece hemin vaxt hamiya nifret etmeyin en asan yol oldugunu secmishdim, bu nifret yerde qalan bashqa butun hisslerimi oldururdu. Telefonumda Zaurdan ve Elxandan zengler var idi.
- Ikinizden de zehlem gedir,-deyib telefonu sondurdum. Yeniden uzanan kimi, aglamagja bashladim. Umumiyyetle, heyatda cemi bir nece defe ele honkurtu ile aglamisham. Sonuncu defe Kenanin bize gelib Nazrini axtarmaghinda idi ele aglamghim. Indi ise yeniden bashlamishdim. Dayana bilmirdim, ele bil bu saat ureyimi parcalayacaqdilar. Ne qeder ele uzandigimi bilmirem, birden qapinin sesine diksindim. Acmaq istemesem de, Sofinin “Farida, bilirem ki, evdesen, ac qapini” sesine ayaga qalxdim. Aglimdan “qonshulardan ayibdir” sozu kecmishdi. Qeribedir, bele vaxtlarimizda bele “ayibdir”, “qeyri-etikdir” sozlerini fikirlesherik. Absurddur, ele deyil?
Qapini acan kimi Sofi aqressiv nese deyib meni danlamaq istese de, deyesen, meni bu halda gormushdu ki, sozu agzinda qaldi.
- Can,-deyib meni qucaqladi. Men ise buna lap honkurtu ile cavab verdim.
Sofi meni yeniden divana uzandirmish, ustumu