butun mesajlari, zengleri pozmushdu.
Sofi getdiyindne bir nece degige sonra zeng geldi: Elxan idi. Cavab vermesem de, ondna gelen novbeti mesaj “bilirem ki, evdesen, teksen. Cox xahish edirem, cavab ver” yazmish, ardindan yene zeng etmishdi. Elxanin:
- Balaca,-sozunu eshiden kimi yene aglamagha bashlamishdim. Adeten Elxanin sesi meni sakitleshdirdiyi halda, indi eksine eseblerimi germishdi, mene yene hemin hadiseni yada salirdi.
- Aglama, qurban olum. Bagishla, yaninda deyilem. Besdir, sakitlesh,-dese de, men sakitleshmirdim.
- Zehlem gedir senden, Harda idin? Niye yanimda deyildin? –kimi axmag ittihamlarima yeniden bashlamishdim. Dilim bunlari dedikde, eslinde dediklerimin guluncluyunu basha dushurdum, amma komek ede bilmirdim sozlerime.
- Farida, besdir, balacam.
- “Balacan” deyilem senin, nifret edirem sene,-deyib yene telefonu sondurmushdum.
Mamanin gelmeyine bir hefteden cox qalmishdi hele. Ne Sofi, ne de bashqa birisi ona burda bash veren meksika-sayagi ehtiraslardan hec ne danishmamishdilar. Gun erzinde bir defe ozumu toparlayib sakit sesle onla telefonla danishmaga chalishar, bu muddet erzinde sesimi gumrah etmeye chalishardim. Yerde qalan vaxt erzinde ise, derslere gedib geler (meim muellimlerimden biri mamanin refigesi idi, derse getmediyim halda, xeberini mutleg alacagdi mama), gunortalar ise evden bayira cixmazdim. Sofi de daima yanimda olar, Mahir evden qiragda, Sofi ise evin icinde Zauru her cur menden uzaq tutmagha chalishardilar. Bir seher:
- Elxan bu gun ishi ile elaqedar Ankaraya gelir,-dese de, fikir vermedim. Vecime deyildi onun harda oldugu, neylediyi. Elxanin ishlediyi firmanin turk partnyorlari oldugunu bilirdim, Turkiyede bie nece layihe heyata kecirdiklerinden, tez-tez Ankarada nazirliklerle, ticaret palatasi ve s. ile iclaslari olardi. Elxan da hem hemin shirketin huquqshunasi oldugundan, hem de turk dilini ve s. bildiyinden hemin iclaslarda esas figurlardan biri idi, genc yashina baxmayaraq.
Seherisi gun 6-ci gun idi. Sofi