dedikde ve hemin epizodu yadima saldiqca, menim ciyinlerim yene gerilir, eseblerim bash qaldirirdi. Bunu hiss etdiyinden Elxan tez movzunu deyishdirib:
- Ankaradayiq bu hefteni. Hefte sonunun olmasindan istifade edib, seni gormeye geldim.
Tez bashimi qaldirib.
- Ne vaxt qayidirsan? Sabah?
- Aha..
- Niye bele tez? Azdir axi,-dediyimde Elxan uzunu uzume yaxinlashdirdi.
- Bilirem, balaca..
- Cox azdir..
- Bu gun butun gun senle olacam.
- Tek buraxmayacaqsan?
- Yox.
- Soz verirsen?
- Soz verirem,-dediyinde yene sakitleshmish, bashimi onun dizinin ustune qoymushdum. Yeniyetme yashimdan beri ilk defe aglimdan “Elxani delicesine sevirem” fikri kecdi aglimdan ve bu fikir meni qorxutmadi.
Elxan da soz verdiyi kimi hemin gun yanimdan cekilmirdi. Sofi ise etrafda gorunmurdu, Elxani gelmish oldugunu bilirdi, yeqin. Yene uzum gulmese de, Elxan nese deyir, bashimi qatmagha chalishirdi. Hemin gunorta yemekden sonra divanda oturdugumuzda:
- Bilirsen, mamaya ne dedi?- dedim. Ilk evvel sualimi basha dushmemish olmali idi ki, Elxan:
- Kim?-sorushdu.
Men ise onun sualina mehel qoymadan, danishirdim. 1 hefte icinde saxladiglarimi kimese demek, bolushmek ehtiyaci hiss edirdim.
- Dedi ki, maman yungul davranishli qadindir, yaxshi qadin olsa, papan onu atmazdi. Dedi ki, men de eleyem. Onu aldadirmisham. Sonra da meni vurdu,- bunu deyib yene aglayirdim. Amma bu defeki aglamaq meni sakitleshdirirdi. Elxan ise ciynimden tutub meni ozune teref daha da cekib:
- Farida, senin de, Cahan xalanin da nece oldugunu hamimiz bilirem. Kimse pis demekle, siz de cevrilib pis olmadiniz. Sakitlesh, yadindan cixart,-dese de, uzunden esebleshdiyi melum idi.
- Nece defe dedim axi getmek Mahirsiz. Bax men de bundan qorxurdum. Mahirle de danishdim.
- Danladin onu?
- Yox..
- Yalan deme, danlamisna. Nolar, danlama onu. Onun gunahi yox idi. Evin yanindaki parkda gorushmushduk. Uzaga getmemishdik, ona gore xeber etmemishdim. Danlamayacaqsan, ele?
- Yaxshi, hec ne demeyecem. Sakit ol.
Mene