yatdigimdan, boynum agrayirdi. Birden Elxan:
- Duxini deyishmisen? Evvel bu iy deyildi axi senden gelen,-dedi.
Men iller erzinde eyni etirden istifade etsem de, heqiqeten de, son 1 ayda yeni etre kecmishdim. Elxanin evvelki etri xatirladigina, buna fikir vereceyine inanmazdim.
- Aha, pisdir?
- Yox, yaxshidir, amma evvelkine oyrenmishdim.
Ureyimde “gorese, etrimi yadda saxlamaghi pozitiv indikatordur?” demishdim ki, yadima Anna ve onun etri dushdu.
- Nece kecdi o defeki ad gunu?
- Hansi ad gunu?
- Ish yoldashinin da, Annadir nedir, bax onun.
- Aaa, onu deyirsen? O hardan yadina dushdu? Pis deyildi, maragli idi.
- Ne hediyye apardin?
- Dayan gorum, qoy yadima salim. Deyesen, etir idi.
- Hansi etir?
- Bashim cixmir ki, Sephoraya (Amerikada parfumeriya shebekesi) getdim, consultant birini meslehet verdi, men de aldim. Niye sorushursan ki?
- Hec, ele-bele.
- Sen hec vaxt “ele-bele’ suallar vermirsen. De gorum, niye sorushdun?
- Dedim axi, ele bele. El cek.
Elxanin ise el cekmek fikri yox idi, “demesne niye sorushdugunu buraxan deyilem” deyib qollarimdan tutmushdu, mene rahat hereket etmeye qoymurdu.
- Sadece oglanlar her qiza etir almirlar, ona gore.
- Dogrudan, niye ki?
Ureyimde “Elxan, herden cox key olursan” desem de,
- Cunki, ancag istediyin qiza ala bilersen etri.
- Ele qayda da var? Etiket ele deyir? Mne hec bilmirdim.
- Etiket demir, men deyirem.
Elxan bir az da gozlerimin icine baxib:
- Aydindir,-deyib gulurdu. Indi ise elbette ki, men onun gulmek sebebini basha dushmek isteyirdim.
- Niye gulursen? De gorum.
- Hec, burax gedim, acmisham.
- Demesen, buraxmayacam. Tez ol de.
- Bir defe de bir sheyi bilme, balam-deyib metbexe kecdi. Men de onun arxasinca tebii. Koridorda tez guzguye nezer salib, normal gorunduyume emin de olmaq istemishdim. Eqoizmim ve ozumu sevmeyim ne yersiz vaxtlarda bash qaldirar.
Elxan stoldan pizza qutularini yigishdirirdi ki, yene yanina gelib elimden yapishib:
- De gorum axi, niye guldun?- istediyini elde