, amma Mahir de sizinle gedecek.
Seher yemeyinden sonra Sofi hazirlashib Elxanla vidalashib getmishdi. Elxan ise yene yanimda oturub saclarimla oynayirdi.
- Bayaq menim sozume hec ne demedin.
- Hansi sozune?
- Bilmirsen, guya?
- Yene eshitmek isteyirem,- herden cox arsiz da oluram. Bu sozu deyib tez bashimi onun ciyninde gizletdim.
- Vedmocka, seni sevirem. Bu sozumu? Yoxsa "seni lap cox sevirem" Bu sozumu? Hansini deyirsen?
- Her ikisini.
- Ve?? Senin cavabin??
- Gorunmur uzumden?
Bir azdan Elxana zeng gelmish, o da tez-telesik balkona cixmishdi. Narahat olmushdum balkondan gelende uzundeki o ifadeye. Her ne qeder "ne oldu" sorushsam da, "hec, ishle elaqedardir" deyib cavabdan qacmishdi. Gunun sevinci onsuz da menim ucun cox oldugundan, men de beynimi yormamishdim bu zengle.
Bir az sonra:
- Men daha hazirlashim, balaca.
- Axi ucushun axshama idi, niye bele tez gedirsen?
- Hele bir yere de deymeliyem.
Uzumdeki sual isharelerini gorub:
- Ishle elaqedardir, bele baxma.
- Bir az daha qala bilmezsen?
- Ele bilirsen, getmek rahatdir mene?
- Cox az qaldin bu defe.
Elxan meni opub:
- Memnuniyyetle uzadardim. Belke, sen menimle Ankaraya gelesen? Bir gefte qalib qayidarsan.
- Aha, bu saat. Mamaya ne deyim?
- Men deyerem, gel aparim seni. Sofini de apararam, ikiniz de gelin.
- Yox, olmaz.
Elxan meni qucaqlayib:
- Yeni ilde yene gelecem,-dedi.
Getmeli oldugunu bilirdim, amma yene qashqabaghim yerle gedirdi. Seher mene "sevirem" demesi, gunorta ise getmeli olmasi menim xetrime deymishdi. Yene kaprizlerim tutmushdu. Elxan da bunu hiss edib:
- Etme bele, cetinleshdirme. Menim de xoshum gelmir seni buraxib getmekden.
- Basha dushurem, fikir verme mene. Hemisheki menem de..
- Ele bu "sen"i sevirem..
"Yeni ilde mutleg gelecem" sozleri ile Elxani yola salmishdim, yeni ilde nelerin olacagini bilmeden..
Mama gelende ucundan-qulaghindan Elxanla aramizda olanlari danishdim ona. Elxanin burda olmaghini demesem de, munasibetlerimizdeki progresden xeberdar