u itirmeli olmali idim ki, hemin gun sonra bash verenleri xatirlamiram.Ayilanda ozumu Jazz Clubun administrative otaglarindan birinde divana uzadilmish gordum. Mama ile Sofi de yanimda idi. Oyandigimi gorub, mama ele hey “shukur Allaha, qiizm, ne oldu sene?” dedi. Bir an ucun mene ne oldugunu basha dushmemishdim, sonra ise hemin zeng yadima dushdu.
- Mama, Zaur…
- Zaura ne olub ki?
- Olub..
Mama ile Sofinin ikisinin de birden “ah” demesini eshitdim. Hec ne demeyib aglayirdim. Yox ki, Zauru sevirdim, sonuncu insidentden sonra ondan iyrenirdim de deye bilerdim. Amma Allah bilir ki, onun olumunu istememishdim, hec vaxt onu arzulamamishdim, qargish etmemishdim arxasinca.
Sofi sakitce:
- Hardan bildin?-sorushdu.
- Bacisi zeng etdi,- halsiz oldugumdan qiriq-qiriq cavab verir, getdikce aglamaqlarim coxalirdi,- menden bilirler.
Mama:
- Qizim, senle ne elaqesi? Hec ele shey olar?- deyib meni qucaqladi. Mama da aglayirdi. XZaurun son etdiklerindne xeberi yox idi, indi onun olumune heqiqeten pis olmushdu. Sofi ise her zamanki mentigi ile:
- Allah rehmet etsin, amma daha bacisi sene niye zeng edir? Bele situasiyalarda hec sen yada dushersen? Sefehliye bax- dedi. Telefonu elimden alib son zeng gelen nomreni tapdi. Men ne qeder “yox, zeng etme” desem de, artig gec idi. Sofi zeng etmishdi. Zeng geden muddet menim ucun az qala il kimi cekilmishdi. Bu muddet erzinde, mama sakitce menden :
- Nece bash verib ki? Xeste idi beyem?- sorushdu. Sakitce “bilmirem” cavab verdim.. Axir ki, Zarif cavab vermishdi. Telefonun o biri bashindan hay-kuy, aglashma sesleri gelirdi. Bu xishilti arasinda Zarifin ne dediyini eshitmesem de, Sofinin:
- Farida deyil, refigesidir.
- …
- Ne bash verib? Hardasiniz?
- …
- Nece olub? Ne vaxt?
- ..
- Hansi xestexana? Veziyyeti necedir? Hekim ne deyir?
- …
- Ne vaxtdan beri?
- …
- Bu veziyyetde bunlari fikirleshmek evezine, qardashinizi fikirleshin. Onuncun dua edin.
Telefonu sondurub, mamaya baxdi.
- Olmeyib, komadadir. Mashini qeza