Bezi dediklerime gulmush, bezilerine de ona mexsus narahatliqla goz suzdurmushdu. Refiqemin son verdikti ise bele idi:
- Bax, sene deyirem, bu oglanin senden xoshu gelir. Ehtiyatli ol.
- Niye ehtiyatli olum ki?- duzu bu gunden sonra artiq heqiqeten menden xoshu geldiyine inandigimdan Sofinin ilk cumlesine yox, mehz ikinci cumlesine fikir bildirmishdim.
- Cunki senin tayin deyil. Sen hara, o hara?
- Pulu olmadigina, avtobusda getdiyine gore deyirsen?
- Yox, mesele avtobusda deyil. Sadece mene xuliqan tesiri bagishlayir. Inanmiram nese o oglana.
- Tanimirsan axi, hec inanasan da.
- Hec sen de onu tanimirsan. Bilmirem, niye, amma nese inanmiram ona. Menim intuisiyam meni hec vaxt yaniltmir.
Sofi duz deyirdi- insanlari tanimaq baximindan Sofinin intuisiyasi cox inkishaf etmishdi.
- Senin ondan xoshun gelir?
Bu suala bir az fikirleshsem de,
- Yox, gelmir-cavabini verdim.
Sofi tereddudume fikri vermeden,
- Yaxshi ki, gelmir. Hec gelmesin de,-dedi.
Hemin axsham qizlar bize geldiklerinde, kinoya baxdigimizda, sonra kohne shekilleri elek-velek etdiyimizde (hami yekdillikle Elxanin cox qeseng oldugunu soylemish, Sofiden qardashinin ne etdiyini, harada oldugunu, sevgilis olub-olmadigini sorushmush, novbeti defe Bakiya geldiyinde mutleq onlarla tanish etmeyi xahish etmishdiler), her deyilen kommentlere gulduyumuzde,mm sonra yatmagha getdiyimizde ozumden bir nece defe “Zaurdan, dogurdan, xoshum gelib-gelmediyini” sorushmushdum, ferqli idi, ferqliliyi xoshuma gelse de, umumilikde fikrim bir menali deyildi ona qarshi.Novbeti bir nece gun erzinde de meni bu sual narahat edirdi, Zaurdan xoshum gelib-gelmediyini ozume aydinlashdirmagha chalishirdim, sonra ise umumiyyetle bu tereddudlerden bezmish ve her sheyi zamanin axarina buraxmishdim.
Amma Zaurla koridorda salamlashmagha yene davam edir, meni gorende mutleq yaxinlashib salamlashir, ehvalimi sorushurdu. Sofinin hec xoshu gelmirdi bu munasibet, amma hec ne demirdi, ozumun aglimin bashima gelmesini