gormushdum.
Zaura her defe menim dostlarimla tanish olmasini teklif etsem de, her defe bir behane getirer, gorushmekden boyun qacirardi. Hemin dostlarim menim heyatimda rollari boyuk idi, coxu ile ushaqligimin bir kecdiyi, mektebde bir oxudughum, ailelerini tanidigim insanlar idi. Indi onlarin da Zauru tanimaqlarini, onlarla harasa getdikde Zaurun da bize qoshulmaghini isteyirdim.
Bir defe refiqelerimle kafede oturduqda, Zaurdan gelen zengi gormush, refiqem Aydan:
- Farida, bu etdiyin duz deyil, bizi tanish etmelisen,-deyib durmush, diger qizlar da ona qoshulmushdu.
- Duz deyil ki, ancaq Sofi onu taniyir, bize gostermirsen. Qisqanirsan yoxsa?- deyib menim bash-beynimi aparmish, 6-ci gun Sabinanin ad gunune onu da getirmeyi soz vermishdim.
Zauru dile tutmaghim cetin olsa da, sonda "sen getmesen, men tek gedecem" tehdidi ile onu yola getirmishdim. Ilk defe qisqancligi ishime yaramishdi.
Sabina ad gununu merkezdeki restoranlardan birinde edirdi. Zaur meni evimizden goturub bir gedecekdik. Hem ad gunlerine olan xususi maraghim, hem de ilk defe Zaur ile dostlarimin qarshisina cixmaq sebebinden hemin gune xususi hazirlashmishdim. Zaurun meni gorduyunde baxishlarindaki o heyranligi, yeqin ki, hec vaxt unutmaram. Gezerek getmeyi teklif etse de, hem tuflimin narahat, hem de havanin yagishli olmasina gorek "belke, taksiyle gedek?" dediyimde beynim o qeder "Zaur ve men" xeyallari ile meshgul idi ki, Zaurun kecirdiyi tereddudu seze bilmemishdim.
Hemin restorana geldikde, bizim ushaqlar artiq yigishmish, onu hami ile tanish etmish, qizlarin "Farida, ne yarashiqlidir Zaur, melum oldu niye onu bizden bu qeder gizletmeyin" dediklerinde ureyimde Zaura gore sevinmish, onun bele mehriban qarshilasnmasi meni ferehlendirmishdi.
Sevincim uzun surmemishdi. Ilk anda Zaur yaxshi tesesurat yaratsa da, sonra sohbete daxil ola bilmir, uzundeki yene o bezgin ve esebi ifade meni narahat edirdi. Hemin ushaqlar ona yad idi, onlarin danishdigi insanlari Zaur tanimirdi, deyib-gulduyumuz