getdiyimizde, yolun yarisinda ayaq saxladim, ilk defe oz inisiativim ile Zauru qucaqladim, elimi boynuna dolayib gozlerinin icine baxaraq:
- Zaur, ne olub sene?- sorushdum.
Esl sebebi bilsem de, onu qucaqlamagla, mulayim ses tonum ile ureyinin yumshalmasina, esebinin kecmesine umid edirdim. Amma atalarin sozu olmasin :" sen saydigini say, gor felek ne sayir"..
Bu tonum Zaura tesir etmemishdi. Ele bu sualima bend imish kimi,
- Men sene deyirdim axi, onlarla tanish olmaq istemirem. NIye mecbur etdin? Rahatladin?
Reaksiyasinin pis olacaghini bilmishdim, amma bu qederini gozlemirdim. Agzimi acmagha imkan vermemish:
- Ureyince oldu bele alcalmaghim? Lazimince gulduler arxamca?
Ellerini boynundan cekdim. Yene meni gunahlandirmagha bashlamishdi.
- Zaur, ele deyil axi. Kim sene ne dedi?
- Daha ne demeliydiler?! Uzume de baxmirdilar. Dindirmediler de.
- Sen ozun qoshulardin sohbete.
- Dillerini bilirem ki, qoshulum da. Basha dushsem, qoshulardim. Amma nezaket xatirine yanimda basha dusheceyim bir dilde de danishmadilar.
Bunu duz deyirdi- tekzib etmeye arqumentim yox idi. Haqli oldugunu qebul edirdim.
- Bagishla onlara gore. Pisliklerinden etmediler. Sadece oyreshmeyibler, ona gore ele reaksiya verdiler. Sene qarshi deyildi o reaksiya.
- Ushagam qabaghinda? Bashimi aldadirsan ele bil.. Mene qarshi deyilmish. Koram beyem? Gormurem ne nedir? Mene qarshi idi. Mene yuxaridan ashagi baxirlar. Guya ozleri nedir ki..
Sohbetin istemediyim mecraya getdiyini bilirdim- Zaura haqq qazandirsam da, reaksiyasini duzgun hesab etsem de, illerdir boyu tanidigim, sevdiyim insanlarin arxasinca ele danishmaghini eshitmek meni incidirdi.
Zaur ureyindekileri deyib sakitleshmishdi. Umumiyyetle, onun xasiyyeti nenemin sozu olmasin, "bir atishliq barit" kimi idi. Cox impulsiv oldugundan, tez ozunden cixar, danishib ureyini boshaldar, sonra sakitleshib uzr isteyerdi. Bu rutina artig oyreshmishdim. Amma novbeti "isterika"nin bele tez geleceyini gozlemirdim. Mehellemizdeki besedkada