heyati qara-boz tonlarda gormesinden, esassiz qisqancliq sehnelerinden. Artig danishmaga hevesim de yox idi. Sadece elimdeki hediyyeleri onun ustune atmish,
- Men axmag da seherden sene hediyye secirem, bu da senin "cox sag ol"un- deyib kafeden cixmishdim.

Hemin axsham yene Zaurun mesajlari, zengleri bashlamishdi. Ittihamlarla bashlayan hemin mesajlar yene hemisheki kimi "sen meni veziyyetimi basha dushe bilmezsen, bir il sensiz ayrilgi bilirsen nedir menim ucun. Her dfee fikirleshecem ki, goresen neynirsen? Hec kes seni incitmir, soz demir?" ve s. mezmunlari ile davam edirdi. Mesajlari meni incidirdi, dediklerine pis olurdum, Zauru sevirdim.. Amma hemin dovr 19 yashim vardi, bu pessimistlikden, qisqancliq sehnelerinden bezmishdim, geleceyimi bele bir muhitde kecirmek istemirdim. Zaurun deyisheceyine umid etmishdim, alinmirdi. Emimin hemishe gulerek dediyi bir soz vardi, o deyerdi ki "evlendikde, qadinlar kishinin deyisheceyine, kishiler ise qadinin deyishmeyeceyine umid ederler. Sonda her ikisinin umidleri puc olar". Emimin bu zarafatinin ne vaxtsa mene aid olacaghini hec fikirleshmezdim.
Zaur zenglerine cavab vermediyimi gorub yene heyetime gelmish, menim onunla danishmayacagim halda burdan getmeyeceyini mene yazmishdi. Gedib onunla dnaishmagha qerarli idim. Ne vaxta qeder qacacaqdim qorxag kimi? Ureyimdekileri ona demeliydim.
Zaur meni blokun qarsisinda gorub teeccublendi. Yeqin ki, yene butun geceni burda kecirmeyi gozleyirdi.
- Bagishla, o gun reaksiyam artig oldu.
- Zaur, senin her defe reaksiyan ele artig olur.
- Sen de meni basha dush, hec o vaxtdan o Rauf menim xoshuma gelmemishdi, indi de seni onunla bir yerde gordum, hem de getmeyim erefesinde. Gor bu bir il neyleyecem sensiz?
- Bax yene bashlayirsan. Menim dediklerime inanmirsan sen. Sene ne qeder "Raufla menim aramda hec ne olmayib, yoxdur ve olmayacaq" demishem? Sen ise utdugunu buraxmirsan. Hem de mesele tek Raufda da deyil. Senin bezi xususiyyetlerinden yorulmusham artig.
Zaurun yene