e uz ifadesi deyishdi, bayaqdan gunahkar olan mimikasi indi esebi, gergin ifade ile evez olundu.
- Bezmisen menden?
- Bezmemishem, sadece yorulmusham. Mence, vaxta ehtiyacimiz var.
- Nece yeni?
- Yeni ki, bu esgerlik hem senin ucun, hem de menim ucun yaxshi imkan olar her sheyi fikirleshmeye, gotur-qoy etmeye.
- Mene hec neyi fikirleshmek lazim deyil. Seni sevirem, bu fikrim de deyishmeyecek.
- Dediyin ki, sevirsense, etdiklerini de analiz edeceksen, neyi duz, neyi sehv elediyini basha dushersen.
- Deyirsen ki, ayrilag?
- Demirem ki, ayrilag. Sadece munasibetimizde bir illik fasile edek.
- Farida, seni sevirem, hec kese de buraxmayacam. Sonda ya menim olacagsan, ya da hes kesin.
Zaurun bu sozleri meni qorxutmamishdi hemin vaxt, men de onu sevirdim, beli yorulmushdum, bezmishdim, amma o hisslerim qalmishdi. Esgerlikden sonra hereketlerini duzeldeceyine umid edirdim, ele olsa, bir yerde olmaghimizda da cox manea qalmazdi.
Zaur meni qucaqlayib,
- Sabah yola dushurem, ozumle telefon aparacam, tez-tez danishariq.-dediyinde,
Onun qollarindan aralanib,
- Danishmayacayig, zenglerine, mesajlarina cavab vermeceyem. Sag-salamat get gel- deyib yanagindan opub qacdim.
Ozumun etdiklerime ozum de nifret etmishdim. Amma ilk defe heyatimda ozumun istediyini deyil, aglimin dediyini etmishdim. Her defe hisslerime qulaq asan, hec kesin dediyini eshitmeyen, ureyimin dediyi ile oturub-duran men bir defe de aglima qulaq asmaghi secmishdim. Her ikimiz ucun duz yolun bu olduguna inanirdim.
Zauru yola salmagah getmedim, halbuki hele esgerlik meselesi ortaya cixanda onu yola salmagha geleceyime soz vermisdhim. Bu muddet erzinde yazdigi mesajlara, zenglere de cavab vermirdim. Men terefden bu sesszliyi goren Zaur esebleshir, bezi mesajlarda tonu qalxir, yene hipotetik gunahlandirmalarina davam edirdi. Her dfee ureyimden telefonu gotuub ona yazmaq, menim de onun ucun darixdigimi demek istesem de, bir defe de ozume verdiyim sozu sonacan davam etdirmeyi secmishdim.
Mama da