i picapiclarini gorsem de, movzunun Zaur olmasindan emin deyildim. her halda hemin gunden sonra bu movzuya daha qayitmamishdi.Sentyabrin evvellerinde Elxan Emille birlikde Amerikaya qayitmish, bizim de bagh movsumumuz biterek shehere donmushduk. Bu muddet erzinde Zaurun hec bir mesaj ve ya zengine cavab vermemishdim. Meni qinaya bilersiniz, amma heqiqeten yorulmushdum. Zauru sevsem de, idealimdaki munasibet bu deyildi. Her zengden sonra eseb sarsintisi kecirmek, bu defe mende hansi sehvi tapacaq, neye miz qoyacaq kimi suallar ile beynimi yormaq, “hami kimi” olmag istesem de, butun gun Zaurun shikayetlerine qulaq asmag- dogurdan da, yorulmushdum ve 19 yashimda bunlarin hec birini istemirdim. Zauru sevirdim, ancaq onun deyishmesine umid edirdim. O xeyalperest aglimla da basha dushurdum ki, hec ne deyishmese, bizim bir yerde olmaghimiz alinan ish deyil. Bu hegiget meni incitse de, reallig bu idi.
Universitetde de Zauru gormemek, her zaman adet etdiyim kimi girishde meni qarshilamamasi, audotoriyani qabaghinda meni gozlememesi, dersden meni eve oturmemeyi- butun bunlarin bele yoxa cixmasi meni pis edirdi. Her defe otaghin girishinde, bufetde gozum onu axtarirdi. Kimse meni sesleyende, “bu Zaurdur” fikirleshib diksinerdim.
Sofi de oxshar tecrubeden kecirdi, o da Fuadin burda olmamasina oyreshmeye chalishdigindan bir-birimize arxa olmagha, bir yerde daha cox vaxt kecirmeye chalishirdig. Zaur burda olmadigindan, bosh vaxtim cox olsa da, evvelki tanishlarimin ehatesine qayitmagha cox telesmirdim. Sofi meni harasa getmeye mecbur etse de, men buna can atmirdim cox da. Sabina ile Aydana hele de dediklerine gore incik idim, getdiyim cox yerde onlarla rastlashacaghimdan onlari gorub oz kefimi korlamag istemirdim. Duzu, bashqa bir sebeb de Rauf idi. Her ne qeder Elxanin mene hisslerinden, daha dogrusu hissizliyinden emin olsam da (ozu de demishdi ki, meni Sofiden ayirmir, demeli, mene qardash kimi yanashmasinin neticesi idi bu ve Zaurun ittihamlari esassiz idi), Raufdan o