üstündə əcaib cızıqlar çəkdiyi vərəqin üstünə qoydu. Başını qaldırdı:
−İlqar bəy, haqqımda nə deyiblər, bilmirəm. Amma bu hər şeydən şübhələnməyə səbəb vermir. Əksinə, yersiz şübhələr insanı yanlış yola salar. Əsas odur ki, hər şeyi məntiqlə düşünüb, məntiqlə qərar çıxarasan. Nəysə, əvvəla deyin, nə biznesi ilə məşğulsunuz? Bir də bu biznesdə əsas simalar kimdir?
İlqar barmaqlarını çırtlatdı:
−Bizdə avtomobillərin satışıdır əsasən. Mənəm, rəhmətlik Elçin idi, böyük yeznəm Kamran Əliyevdi, bir də kiçik yeznəm Mirəhməd Babayev. Mən özüm Almaniyada yaşayıram. Avtomobilləri aldığımız firma ilə müqavilə bağlayırıq, mən maşınları Azərbaycana yola salıram. Onlar da buradakı biznesi idarə edirlər.
Rauf alnını ovuşdurdu:
−Sizcə, yeznələriniz necə insandır?
İlqar sərt baxışlarını onun üzünə dikdi:
−Onlar əla yola gedirdilər. Özü də Elçini öldürmək üçün onların heç bir səbəbi yoxdur. Heç nəyə də ehtiyacları yoxdur. Elçinin xətrini hamımız çox istəyirdik. Rəhmətliyin heç kəslə işi yox idi. Sakit adam idi. Düzgün adam idi. Onun kimiləri barmaqla sayılır indiki zamanda. Elə bil keçmişin köhnə kişilərindən idi.
−Hm, bəs həbs edilən şəxslə mərhumun nə əlaqəsi var idi? Onların nə düşmənçilikləri olub ki?
−Heç nə! – qonaq əsəbi halda əlini yellədi. - Heç bir düşmənçilik,filan yox idi. Anlaşılmazlıq olmuşdu. Həmin adam satış üçün avtomobillər almışdı bizdən. Qiymətdə anlaşılmazlıq olmuşdu. Nə bilim, məsələ pulu ödəməyə çatanda başlayıb ki, əvvəl başqa qiymət danışmışdınız. Nəysə, kəsib məbləğin qalanını. Elçin də çox qəzəblənib ki, kişinin sözü bir olar. Avtomobilləri apardığın kimi də qaytar gətir. Gətirib qaytaranda yenə mübahisə düşüb. – qonaq fikirli-fikirli başını buladı. - Amma inanmıram ki, onu öldürmək dərəcəsinə çatsın. Buna heç vaxt inanmaram. O da adını-sanını qoruyan adamdır. Hətta bunu eləmək istəsəydi, başqa adama elətdirərdi. Şübhələrim düzdürsə, deməli o da günahsız yerə həbsdə yatır.
−Hansı şübhələr? – Rauf maraqlandı.
−Elçini həmin adamın