baxışını görən kimi yenə müxtəlif “nidalarla” məşqlərinə davam etdilər. Raufun kabinetində hər şey ona maraqlı idi. İçəri keçmişdisə də, hələ əyləşməmişdi. Keçən dəfə kifayət qədər diqqət yetirmədəyi bu geniş otağı bu dəfə daha maraqla nəzərdən keçirməyə başladı. Otağın baş tərəfində geniş ofis stolu yerləşmişdi. Stolun bir tərəfində Raufun tünd qara, dəridən hazırlanmış enli və möhtəşəm kreslosu, qarşı tərəfdə isə iki sadə, qara kreslo vardı. Geniş kitab rəfinin yanında kreslolarla dəst divan qoyulmuşdu. Divarlardan birinə bədənnüma ayna bərkidilmişdi. Bundan başqa otağın müxtəlif sahələrində qədimi əşyalar – xüsususən də silahlar var idi. Rauf stolun üstündə hazır qoyduğu fizika kitabını qarşısına çəkdi:
−Əyləşin. - kitabı vərəqləməyə başladı. Maya çantasını qarşısındakı kresloya qoydu. Sonra diqqətlə kitaba baxan müəlliminə tərəf döndü:
−Bəs necə çatdıracaqsınız? Həm onları – barmağı ilə çölə işarə etdi - həm məni hazırlaşdırmağı?
Rauf qələmlə mövzunun qarşısına işarə qoydu. Maya gözucu mövzuya baxdı:
−Birdən onlara kömək lazım olsa?!
Müəlliminin onu eşitmədiyini zənn edib, pərt halda sualını təkrarlamaq istədi:
−Müəllim, deyirəm...
−Bu mənim problemimdir. – Rauf başını qaldırmadan qızın sözünü kəsdi. Maya pərt olsa da dinmədi. Raufu acıqla süzüb,
ürəyində“kobud” – deyib, yamanladı. Rauf qarşısına işarə qoyduğu iki mövzunu Mayaya göstərdi:
−Bunların hərəsini bir dəfə oxuyun. Bir dəfə, amma diqqətlə. Sonra gəlib mövzunu izah edəcəm. Sonra yenə oxuyacaqsınız. - deyib otaqdan çıxdı.
Maya bir neçə saniyə onun çıxdığı qapıya tərəf baxıb, deyindi:
−Bu müəllimlə mənimki heç tutmayacaq deyəsən...−Elə yox, sağ əli geri çəkib, solu qarşıya uzadırıq. Hə, bax belə. – meydandakı oğlanın dayanışını digər tələbələrinə göstərdi. – Bu vəziyyətdə sol əl zərbəyə hazır görünsə də, əsas gücü sağ ələ veririk. Bununla rəqibin diqqətini sol əlin zərbəsinə
yönəldirik. O sol tərəfdən müdafiyəyə hazır olduğu halda, sağ tərəfin qəfil zərbəsindən hətta nakauta gedə