görünməsə də, bildi ki Maya hələ də onlara baxır. Stəkanı stolun üstünə qoyub, geri döndü:
−Siz davam edin! – otağa tərəf getdi.
* * *
O çox sürətli oxuyurdu. Hələ də kimisə inandıra bilmirdi ki, orta qalınlıqda hər hansı kitabı bircə günə oxuyub başa vurur. Özü də başqa işləri, dərsləri təxirə salmadan. Hətta bir dəfə qardaşı ilə mərcləşmişdi də. Onun belə sürətli oxuduğuna inanmayan Nicat bacısının bir günə oxuduğu kitabı əlinə alıb, ordan-burdan suallar vermişdi. İndiki kimi yadındadır, ən sevimli yazıçıarından birinin əsəri idi. O qədər bəyənmişdi ki, o əsəri. Hətta həmin kitabdakı ən çox bəyəndiyi qaraqabaq, təmkinli, təmiz ürəkli və sadə xəfiyyə obrazının portretini yaratmışdı. Hansı ki, yaxın vaxtda təşkil olunacaq rəsm sərgisində həmin portret də nümayiş olunacaqdı... Yenə də adəti üzrə müəlliminin verdiyi tapşırığı sürətli, amma diqqətlə oxudu. Otağa təkrar göz gəzdirib, qapını bir azacıq araladı. Oradan böyük zal çətinliklə görünsə də, baş verənləri görürdü. Müəlliminə heyrətlə baxırdı. “Tələbələri ona necə də hörmət edirlər, deməli o qədər də pis adam deyil.
Amma yazıq oğlanı yerə nə bərk çırpdı. Mən olsaydım səsküyüm aləmi tutmuşdu. Heç səsi də çıxmadı. Ya da özünü sındırmadı. Bu oğlanlar qəribə məxluqlardır. Canın ağrıdı, azacıq da olsa səsini çıxar, yüngülləş də... Amma müəllim də yamandır. Belə bacarıqlıdırsa, yəqin özünə yaman arxayındır. Kaş mən də bilərdim o fəndlərdən.”
Müəllimin gəldiyini görüb cəld yerinə qayıtdı.Raufun diqqətli nəzərləri altında özünü itirdisə də, biruzə verməməyə çalışdı.
−Çox sürətli oxuyursunuz. – Rauf kresloya əyləşdi.
Maya təəccübləndi:
−Bəli. Hardan bilirsiniz?
Rauf ona tərəf baxmadan, noutbuku işə saldı:
−Hətta bizi pusmağa da vaxtınız çatdı.Həmin an Mayanın pərtliyini təsvir etmək mümkün deyildi.
Utandığından nə edəcəyini bilmədi. Axı pis məqsədlə etməmişdi bunu. Sadəcə çox maraqlı gəlmişdi. Heç vaxt belə canlı məşq səhnəsi görməmişdi. Pis niyyəti yox idi axı. Amma indi müəllimi onu pis başa