n qarnına möhkəm zərbə vurdu. Bu elə ani baş verdi ki, digər oğlan da özünü itirdi. Bundan istifadə edən Maya, üstü dəmir qayışlı çantanı oğlanın başına çırpdı. Amma buna ehtiyac yox idi. Onsuz da oğlan qarnını tutub, aşağı çökmüşdü. Təşvişə düşmüş yoldaşı oğlanın qoluna girib onu uzaqlaşdırmağa çalışdı:
−Dəlidir ki, bu. Vəhşi pişiyə oxşayır.
Oğlan zarıyıb ayağa qalxdı:
−Qalsın qulluğunda!
Onların uzaqlaşmasına nəzarət edib, arxaya çevrilən Maya həyəcandan əsirdi:
−Axmaqlar, ədəbsizlər! Bizə düşmən heç nə eləyə bilməz. Nə eləyir bunlar eləyir. Mən başa düşə bilmirəm. Yəni, bunların anasına, bacısına qarşı belə eləyəndə xoşlarına gəlir?
Əfsanə də qorxmuşdu. Amma həm də gülmək tutmuşdu:
−Afərin sənə vallah! Sənin yerinə mən qorxdum. Birdən qayıdıb səni vurardı.
−Buna cəsarəti çatmazdı.
−Niyə?
−Ona görə ki, üz verməmişik.
Əfsanə pərəstişlə dostuna baxdı:
−Sən canın, hardan ağlına gəldi bu?
Maya güldü:
−Bu günkü hazırlıq əhvalatının yeganə xeyri... Müəllim məşqdə uşaqları öyrədəndə gördüm.−Gördün, yadında da qaldı.
Maya başını buladı:
−Burda nə var ki?
İkisi də bir müddət susdular. Zarafata salsalar da, özlərindən neçə dəfə böyük bu oğlanlarla qarşıdurma ikisini də qorxutmuşdu. Əfsanə zəif səslə dilləndi:
−Eşitdin nə dedi?
Maya qaşqabağını tökdü:
−Desin də. Eləsi daha “bağışla” deməyəcək ki.
Əfsanə yenə geriyə baxıb döndü:
−Bəlkə zəng eləyib olanları Eldar dayıya deyək?
Maya etiraz etdi:
−Yox, həmişə hər şeyi özüm yoluna qoymağa öyrəşmişəm. Şişirtmək lazım deyil. Daha da narahat olarlar.
−Hm, yaxşı.
Üstündə müxtəlif brendlərin, firmaların reklam plakatları vurulmuş böyük və işıqlı parfüm mağazasının qapısını açdılar. İçəri girən kimi, müxtəlif rəngarəng ətirlər onları bürüdü. Adam lap sərxoş olurdu. Heç buradan çıxmaq istəmirdi. Əfsanə astadan dilləndi:
−Kefdədir buranın işçiləri.
Maya gülümsədi:
−Amma çox qalanda adamın könlünü vurur... Hm, gəl o qızdan soruşaq. – mağazanın xüsusi geyimində olan sarışın qıza