yaxınlaşdılar. Maya çox geniş piştaxtaya düzülmüş müxtəlif ətriyyatlara baxdı. Adamın başı fırlanırdı. Bu qədər ətriyyatın adını heç bir günə oxuyub
qurtarmaq olmazdı.
−Mənə qızılgül ətri lazımdır.
Sarışın qız heç nə demədən bir neçə firmanın ətirlərini onun qarşısına düzdü. Ətirləri bir-bir qoxlasa da, qiymətlərə də baxırdı. Puluna yetərli olmalı idi. Nəhayət, seçdiyi ətiri zövqlə bükdürdü. Əfsanə də hədiyyəsini seçmişdi. İndi birbaş gül mağazasına gedəcəkdilər. Əfsanə qalan pullarını hesabladı:
−Görək istədiyimə çatacaq? Hər şeyin qiymətini qaldırıblar at belinə.
Maya fikirli halda başını buladı:
−Ehh... Kim kimədir indi... Eybi yox, hələlik şagirdik, pulumuz nəyə çatır, onu alarıq. İnşALLAH işləyəndə maaşımızla yaxşı bir şey alarıq.
Əfsanə güldü:
−Elə asan dedin ki. İnstituta qəbul olduq, oxuyub qurtardıq, qaldı işləyib pul qazanmağımız.
Maya onu başdan ayağa süzüb ,yarızarafat:
−Qız, sənin belini inamsızlıq qıracaq – dedi, - bilmirəm düzdü, ya yox?!... Ümumiyyətlə, mövhumatçı deyiləm. Amma həmişə nəyə inanıramsa, nəyi deyirəmsə olacaq, doğrudan da olur.
Əfsanə istehzayla:
−Bəlkə seyidsən? – güldü.
Maya ciddiləşdi:
−Əstagfurüllah! Ciddi deyirəm.
−Onda çoxlu-çoxlu de ki, Əfsanə ali məktəbə qəbul olacaq.
−Ona sən özün inanmalısan. Hərənin dünyada öz missiyası var. Bunun da ardınca özümüz getməliyik, gedəcəyimiz yola özümüz inanmalıyıq. Başqalarını inandırmazdan əvvəl...
Əfsanə güldü:
−Vallah, Eldar dayı sənə yaxşı ad qoyub. Filosof...
−Burda filosofluq nə var ki?
Əfsanə etiraz etdi:
−Var da! Bax gör ətrafında yaşıdlarımızdan hansı sənin kimi fikirlər yürüdür, nə bilim, belə qəribə prinsiplərlə yaşayır? Mən hələ səndən başqasına rast gəlməmişəm.
Maya gülümsədi:
−Sağ ol, vallah! Filosofların həyat tərzi haqqında ətraflı məlumata görə! – barmaqlarını bir-bir qatlamağa başladı. - Deməli, filosof mənim kimi qəribə prinsiplərlə yaşayanlara deyilir?! Mənim kimi fikirləşənlərə deyilir?! Onda belə çıxır ki, filosoflar