ondan alacam. Neçəyə olur olsun. Lap bir dənə də olsa.
Əfsanə onun göstərdiyi tərəfə baxdı:
–Ay qız, onlar sünidir.
–Yox, süni deyil. Hələ belə gül görməmişdim heç vaxt. Görəsən adı nədir? Ay Allahım, necə də qeyri-adidir. Lap adamı sehirləyir.
Əfsanə çiyinlərini çəkdi:
–Özün bil, mən qızılgül alacam.
Cavab əvəzinə Maya satıcıya yaxınlaşdı:
−Bax, o açıq mavi güllər neçəyədir?
Satıcı gülə tərəf baxıb, dedi:
−Hamısının qiyməti qoyulduğu səbətlərin üstündə var.
Maya çox da böyük olmayan səbətə yaxınlaşdı. Qiymətə baxdı. Bir az da irəli əyildi, yox, səhv etmirdi. Doğrudan da dəyərdi bu qiymətə. Görəsən haradan gətiriblər ki, bunu? Maya pərt halda, öz-özünə deyindi:
−Nə pis oldu...
Satıcıya tərəf döndü:
−Bəs bir az ucuz verə bilməzsiniz?
Arıq, uzunburun satıcı qadın Mayanı ötəri süzüb, təkəbbürlü səslə soyuq dilləndi:
−Xanım, o sizin üçün adi gül deyil, çox qiymətlidir. Onu adi adamlar almır.
−Heç olmasa bir dənəsini ala bilsəydim. Azacıq pulum çatmadı.
−Nə qədər pulunuz var ki?
Maya məbləği dedi. Qadın istehzayla gülümsədi:
−O pula bu tərəfdə adi güllər var, yığcam buket bağlaya bilərik.
Maya onun göstərdiyi tərəfə baxmadan, ciddiliklə dilləndi:
−Güllərin adisi olmur! Hamısı özü-özlüyündə qeyri-adidir.
Bir az kinayə ilə qadını süzdü, - adamların da adisi olmur, xanım! Mən belə cahillərlə razılaşmıram! – deyib, Əfsanənin yanına döndü. Böyük mağazada Əfsanə güllərini artıq bağlatdırırdı:
−Nolub, Maya?
−Heç... Bundan bir dayanacaq o tərəfə də gül mağazası var. Ora da baxarıq.
Əfsanə təəccübləndi:
−Burda gül qəhətdir? - sonra nəyisə xatırladı. - Noldu, almadın o gülü?
−Ala bilmədim. - məyus halda dilləndi. – Yaman bahadır, elə bir qiymət qoyublar...
−Yaxşı da, elə bahadır ki?
−Hə...
−Eybi yox, birini al.
−Elə birinin qiymətini deyirəm hələ. – məbləği dedi.
Əfsanə əsəbləşdi:
−Pah, bir gül nədir ki, o qiymətə satırlar? Kimdir ki onu alan?
Maya mənalı gülümsədi:
−Alan tapılır, əzizim...
Bu vaxt